Friday, December 30, 2011

Καταγγελία σωματείου Χαλυβουργίας Ελλάδος




Καταγγελία


Συνάδελφοι απεργοί χαλυβουργοί

Λίγες μόνο ώρες πέρασαν από την τριμερή συνάντηση στο Υπουργείο Εργασίας για να διαπιστώσουμε ξανά το πρόσωπο του Μάνεση. Έβγαλε ανακοίνωση που φανερώνει ότι όσα έλεγε στο Υπουργείο ήταν ψέμματα με σκοπό να ξεγελάσει, να προκαλέσει σύγχυση, να διασπάσει τους εργάτες.

Καμία εμπιστοσύνη στα λόγια του! Το ψέμα το έχουν σπουδάσει!

Από τα βάρβαρα μέτρα που πρότεινε από την αρχή δεν παίρνει πίσω τίποτα.

Επιμένει στο 5ωρο, να μας γυρίσει για δουλειά στο χαλυβουργείο με 500 ευρώ! «Δεσμεύεται για καμία επιπλέον απόλυση μόνο για δύο μήνες! (Γενάρη – Φλεβάρη) και αφού θα έχουμε υπογράψει όλοι 22 μέρες άδεια άνευ αποδοχών το Γενάρη.

Αφού γίνει αυτό θα πάρει πίσω μόνο 15 από τους 50 απολυμένους! Τους υπόλοιπους 35 «εφόσον αλλάξουν οι συνθήκες στην αγορά»!

Μετά από αυτό το διάστημα, στα μέσα Φλεβάρη όπως λέει: «Θα γίνει νέα διαβούλευση για το πρόγραμμα εργασίας». Δηλαδή από Φλεβάρη και νέες απολύσεις και 5ωρο και νέα μέτρα που θα σκεφτεί!

Στο Υπουργείο έλεγε άλλα:

Ότι αποδέχεται την πρόταση του σωματείου για τις άδειες, παίρνει πίσω το 5ωρο, επαναπροσλαμβάνει 15 απολυμένους και συζητά τι θα γίνει με τους υπόλοιπους. Το έκανε μόνο για να προκαλέσει σύγχυση, νόμιζε ότι μπορεί να μας ξεγελάσει για να λήξουμε την απεργία!

Εμείς του απαντήσαμε: Δεν κατεβήκαμε σε τέτοιο αγώνα για να γυρίσουμε στην δουλειά χωρίς 35 συναδέλφους μας! Θα επαναπροσληφθούν όλοι!

Ομόφωνα συμφωνήσαμε ότι δεν είναι τίμιο τέτοιος σκληρός αγώνας να αφήσει έξω 35 οικογένειες! Η σύμβασή μας, το ωράριό μας είναι αδιαπραγμάτευτα!

Συνάδελφοι χαλυβουργοί

Μόλις ο Μάνεσης πήρε περήφανη απάντηση από την γενική μας συνέλευση έριξε την μάσκα. Η μπλόφα του έπεσε στο κενό.

Τώρα χρειάζεται η μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, η ατσάλινη ενότητα μας να δυναμώσει. Απομονώνουμε τα τσιράκια του Μάνεση, περιφρουρούμε τον αγώνα μας. Οι βιομήχανοι δεν διστάζουν απέναντι σε τίποτα, τους ξέρουμε καλά!

Καλούμε τον εργαζόμενο λαό που με θυσίες μας συμπαραστέκεται, να δυναμώσει την αλληλεγγύη του, να οργανώσει τον αγώνα σε κάθε τόπο δουλειάς. Μετά την 24ωρη απεργία που παρέλυσε το Θριάσιο, με πρόταση του σωματείου μας αποφασίστηκε απεργία από όλα τα Εργατικά κέντρα της Αττικής!

Δίνουμε απάντηση με Πανεργατική Παναττική Απεργία στα μέσα Γενάρη: στους εργοδότες και στην μαύρη κυβέρνηση που εδώ και μήνες πιέζει εμάς και παζαρεύει με τον Μάνεση. Η φωτιά της Χαλυβουργίας θα ανάψει σε όλα τα εργοστάσια και τις επιχειρήσεις!

Προειδοποιούμε τον Μάνεση: Είναι βαθιά γελασμένος αν νομίζει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει εμάς για να πάρει περισσότερα προνόμια. Χρόνια αφήνουμε τα κομμάτια μας μέσα στο κάτεργο με μισθούς πείνας και οι κυβερνήσεις του κάνουν τα χατίρια.

Αν δεν ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματά μας η απεργία δεν λήγει!

Αν δεν επαναπροσληφθούν όλοι, από το εργοστάσιο δεν βγαίνει ούτε μπετόβεργα!

Αυτό να το βάλει καλά στο μυαλό του! Οι μπλόφες τελείωσαν!
Είμαστε αποφασισμένοι για όλα και είμαστε ακόμα στην αρχή!

Το Δ.Σ. του Σωματείου Εργατοϋπαλλήλων Ελληνικής Χαλυβουργίας «Η Ενότητα»

Friday, October 14, 2011

Κρούσματα εξαθλίωσης στα σχολεία

Ο Δημήτρης Μαριόλης, πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Α΄ Αθηνών, μιλάει για τα αυξανόμενα κρούσματα εξαθλίωσης που καταγράφονται στα σχολεία της πρωτεύουσας



από εδώ (http://parallhlografos.wordpress.com/)

Thursday, September 29, 2011

Μάρκος Βαμβακάρης - Οι πρωθυπουργοί




Απέθανε ο Κονδύλης μας πάει κι ο Βενιζέλος
την πούλεψε κι ο Δεμερτζής που θα 'φερνε το τέλος ( x2)
Απέθανε ο Κονδύλης μας πάει κι ο Βενιζέλος

Όσοι γενούν πρωθυπουργοί όλοι τους θα πεθάνουν
τους κυνηγάει ο λαός για τα καλά που κάνουν (x2)
όσοι γενούν πρωθυπουργοί όλοι τους θα πεθάνουν

Βάζω υποψηφιότητα πρωθυπουργός να γίνω,
να κάθομαι τεμπέλικα, να τρώω και να πίνω (x2)
βάζω υποψηφιότητα πρωθυπουργός να γίνω.

Και ν' ανεβαίνω στη Βουλή εγώ να διατάζω
να τους πατώ τον άργιλε και να τους μαστουριάζω (x2)
Και ν' ανεβαίνω στη Βουλή εγώ να τους διατάζω.

Sunday, September 18, 2011

Μπερτολτ Μπρεχτ - Το Τραγούδι της Απεργίας



Βγες έξω, σύντροφε! Ρίσκαρε  
Τη δεκάρα, που ούτε δεκάρα πια δεν είναι  
Τον τόπο για ύπνο που πάνω του πέφτει η βροχή 
Και της δουλιάς τη θέση που αύριο θα χάσεις!  
Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!  
Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!  
Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας:

Κάνε πράξη την αλληλεγγύη!

Βγες έξω, σύντροφε, αντιμέτωπος με τα όπλα και  
Διεκδίκησε το μεροκάματό σου!  
Σαν ξέρεις πως δεν έχεις τίποτα να χάσεις  
Όπλα αρκετά οι αστυνόμοι τους δεν έχουν!  
Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!  
Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!  
Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας: Κάνε πράξη  
Την αλληλεγγύη!

Friday, September 9, 2011

Για τον Σταύρο Κουχτσόγλου

Κείμενο του Άγι Στίνα (http://stinas.vrahokipos.net/texts/pezodromio13.htm)

Ο Σταύρος Κουχτσόγλου ήταν στην προ, κατά και μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο εποχή, ο μόνος στην Ελλάδα ολοκληρωμένος και αυθεντικός αναρχικός.

Στους έλληνες εργάτες έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του σαν αντιπρόσωπος των τσιγαράδων στο Α' και Β' Συνέδριο της ΓΣΕΕ, όταν από κοινού με τον Σπέρα και τον Φανουράκη προσπάθησαν να προφυλάξουν το συνδικαλιστικό κίνημα από τον κίνδυνο να εξαρτηθεί αυτό από το ΣΕΚΕ, του οποίου η εξέλιξη στο σημερινό αντεπαναστατικό γραφειοκρατικό συγκρότημα που φέρει τον τίτλο ΚΚΕ τους ήταν από τότε γνωστή. Αλλά ο Σταύρος Κουχτσόγλου έχει και μια άλλη ιστορία πού λίγοι την ξέρουν. Ήταν οργανωμένος αναρχικός και είχε δεσμούς και επαφές με αναρχικές οργανώσεις πολλών χωρών. Είχε γνωρίσει προσωπικά τον Μαλατέστα, όπως και άλλους αγωνιστές αναρχικούς. Είχε αναπτύξει πρακτική δραστηριότητα κυρίως στην Αίγυπτο και στην Τουρκία, και είχε πάρει ενεργό μέρος σε πολλές βίαιες απαλλοτριωτικές επιθέσεις εναντίον τραπεζών στην Αλεξάνδρεια και στην Πόλη.

Είχε μια σοβαρή θεωρητική μόρφωση και με πολλή ευχέρεια χρησιμοποιούσε στην γραφτή και προφορική προπαγάνδα του αποσπάσματα από έργα του Κροπότκιν, Μπακούνιν, Ρεκλούς, Μαλατέστα και άλλων αναρχικών συγγραφέων. Εκτός από το «Κάτω η Μάσκα» που δημοσιεύεται εδώ είχε γράψει και μια κριτική στον Μπουχάριν και μια μελέτη πραγματικά προφητική για το μέλλον της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Επίσης είχε γράψει και επαναστατικά ποιήματα.

Ο πιο στενός φίλος του στην Ελλάδα ήταν παρά τη διαφορά της ηλικίας ο Ανδρέας Κεραμόπουλος, μέλος της ομάδας «Εργατικό Μέτωπο» πριν κατά και μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και την κατοχή. Είχε πολλά κοινά χαρακτηριστικά και στις ιδέες και στην πρακτική δράση και στην τόλμη με τον Κουχτσόγλου. Αυτός ήταν και δικός μου στενός φίλος και συμμαχητής και απ' αυτόν γνώρισα για λίγο στα γεράματα του τον Σταύρο και έμαθα για την ζωή και την δράση του.

Σ' αυτόν ο Κουχτσόγλου εμπιστεύτηκε, όταν μπήκε στο Γηροκομείο την πολύ πλούσια βιβλιοθήκη του και πολλά χειρόγραφα. Ο Ανδρέας επειδή συμμετείχε ενεργά στο κίνημα και αντιμετώπιζε τον κίνδυνο της σύλληψης και της έρευνας στο σπίτι του έδωσε στον αδελφό του Θανάση να φυλάξει τη βιβλιοθήκη. Ο Θανάσης πέθανε στην κατοχή και η βιβλιοθήκη που έπρεπε να την έχει η γυναίκα του, μια ελβετίδα ή γαλλίδα χάθηκε μαζί μ' αυτήν.

Ο Σταύρος Κουχτσόγλου πέθανε στο Γηροκομείο. Τον θάνατο τον αντιμετώπισε ψύχραιμος και άφοβος σαν επαναστάτης και άθεος. Στον παπά που παρά τις διαμαρτυρίες του επέμενε φορτικά να τον μεταλάβει, στο τέλος του λέει: «παπά μου, φύγε, γιατί θα φτύσω μέσα». Αυτές ήταν και οι τελευταίες του λέξεις.

=================================================================================

Και ένα αναρχικό αντι-εκλογικό άρθρο-μανιφέστο του Σταύρου Κουχτσόγλου με τον τίτλο «Δεν ψηφίζω», που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 210 της «Άμυνας», τη Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 1920.


Wednesday, September 7, 2011

Ο παππούς Πάγκαλος




Διάβασα προχθές ότι ο Πάγκαλος δέχθηκε "λεκτική επίθεση από δύο νεαρούς, ηλικίας 24 και 26 ετών". Συγκεκριμένα, "οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι δύο νεαροί, ένα αγόρι και κορίτσι, μόλις αντιλήφθηκαν τον κ. Πάγκαλο στο δρόμο, εκστόμισαν ύβρεις εναντίον του. Επενέβη η φρουρά του κ. Πάγκαλου και κράτησε μακριά το ζευγάρι, ενώ κάλεσαν την άμεση δράση και έφτασε στο σημείο περιπολικό. Οι αστυνομικοί έκαναν έρευνα σε ένα σακ βουαγιάζ που κρατούσε ο νεαρός μέσα στο οποίο βρέθηκε ένα σπρέι πιπεριού και ένα μαχαίρι. Για το λόγο αυτό οδηγήθηκαν στην κρατική ασφάλεια όπου σχηματίζεται δικογραφία σε βάρος τους για παράβαση του νόμου περί όπλων και αύριο θα οδηγηθούν στον εισαγγελέα". Τη γαμήσανε με λίγα λόγια τα παιδιά. Θα τους απαγγελθούν κατηγορίες για οπλοκατοχή και τα ρέστα. Δεν ξέρω αν ο Πάγκαλος έκανε και μήνυση για εξύβριση από πάνω, σύμφωνα πάντως με το ίδιο δημοσίευμα (2/9): "o κ. Πάγκαλος αναμένεται να ασκήσει δίωξη κατά των δύο ατόμων για εξύβριση, σύμφωνα με πληροφορίες του Mega". Σύμφωνα με δικές μου πληροφορίες, στο σακίδιο των δύο νεαρών επικίνδυνων κακοποιών βρέθηκαν επίσης ένα κανόνι, 5 ούζι και 50 γεμιστήρες. Αηδιασμένος από το παραπάνω περιστατικό αποφάσισα να κάνω ένα μίνι αφιέρωμα στη δικτατορία του παππού του Πάγκαλου, επίσης Θεόδωρο, τον αρχηγό της "παγκαλικής συμμορίας" (Μπελογιάννης), ο οποίος ρήμαξε τη χώρα από τον Ιούνιο του 1925 έως τον Αύγουστο του 1926, συνεχίζοντας το έργο των προκατόχων του. 

Wednesday, August 17, 2011

Τάκης Φωτόπουλος - Η αντίσταση στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση


Η αυθόρμητη εξέγερση της «υπο-τάξης» στη Βρετανία δηλαδή των κατεξοχήν θυμάτων της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (εξέγερση, που σύσσωμο το πολιτικό σύστημα, συμπεριλαμβανoμένων των Εργατικών, και με την ανοχή των εργατικών συνδικάτων χαρακτηρίζουν ως «εγκληματική δραστηριότητα» που πρέπει να συντριβεί με μαζικές συλλήψεις και πολύχρονες φυλακίσεις!) ανέδειξε ένα γεγονός γενικότερης σημασίας. Ότι, παρά την παραπλανητική φιλολογία της ρεφορμιστικής αριστεράς για τη δήθεν τεράστια σημασία σήμερα των ειρηνικών εκδηλώσεων τύπου πλατείας Συντάγματος στην ανατροπή τυραννικών καθεστώτων (που στην πραγματικότητα δεν επαληθεύτηκε πουθενά παρά μόνο όπου τα συμφέροντα των ξένων και ντόπιων ελίτ συνέπιπταν με τα αιτήματα των πλατειών --Τυνησία, Αίγυπτος), οι λαοί στην απόγνωσή τους πάλι καταφεύγουν στις ιστορικές μορφές εξέγερσης. Και αυτό, διότι ξέρουν καλά ότι οι εξεγέρσεις αυτές δεν μπορούν ποτέ να αγνοηθούν από τις ελίτ, όπως οι ειρηνικές εκδηλώσεις των πλατειών (στις οποίες προσχώρησαν τώρα ακόμη και οι «προοδευτικοί» Σιωνιστές!) που δικαιολογημένα εγκωμιάζουν οι ελίτ και τα συστημικά ΜΜΕ. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι οι αυθόρμητες εξεγέρσεις θα μπορούσαν ποτέ να ανατρέψουν ένα κοινωνικό-οικονομικό σύστημα (σε αντίθεση με το πολιτικό προσωπικό του) όπως το σημερινό, εάν δεν στηρίζονται σε ένα οργανωμένο πολιτικό  κίνημα με το δικό του αντισυστημικό πρόταγμα, όπως άλλωστε σαφώς δείχνει η Ιστορική εμπειρία. Εντούτοις, η ζημιά από τις εξεγέρσεις αυτές στις ελίτ είναι πολύ μεγαλύτερη από οποιαδήποτε ειρηνική εκδήλωση, διότι στη προσπάθειά τους να τις συντρίψουν εξαναγκάζονται να φανερώνουν την πραγματική φύση της «δημοκρατίας» τους, που στηρίζεται, σε τελική ανάλυση, στη φυσική βία με στόχο την αναπαραγωγή της οικονομικής βίας πάνω στην οποία θεμελιώνεται η αντιπροσωπευτική «δημοκρατία».

Όμως, είναι η οικονομική βία της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που έσπρωξε την Αγγλική υπο-τάξη των ανέργων, των περιθωριοποιημένων και των νέων χωρίς μέλλον στη βία και τη λεηλασία, εφόσον η οργή τους, έμμεσα αν όχι άμεσα, στρεφόταν ενάντια στην τρομερή ανισότητα που δημιουργεί η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Μια ανισότητα που έχει πάρει διαστάσεις Βικτωριανής εποχής σήμερα στη Βρετανία, με το πλουσιότερο 10% του πληθυσμού να είναι 100 φορές πλουσιότερο από το φτωχότερο 10%![1] Και αυτό γιατί, συνήθως υποσυνείδητα, αντιλαμβάνονται ότι η ανατροπή της καπιταλιστικής νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης δεν είναι θέμα ανατροπής κάποιων κακών συνωμοσιολόγων και των ολέθριων πολιτικών τους που δήθεν εκφράζουν μια νέα καπιταλιστική «στρατηγική» (όπως αποπροσανατολιστικά υποστηρίζει η ρεφορμιστική Αριστερά αλλά και πολλοί στην «ελευθεριακή»![2]), αλλά θέμα ανατροπής του ίδιου του συστήματος της οικονομίας της αγοράς, του οποίου η δυναμική (και όχι απλώς κάποιο εγκληματικό «δόγμα»!) αναπόφευκτα οδήγησε σε αυτή! Με άλλα λόγια, η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση είναι ΣΥΣΤΗΜΙΚΟ φαινόμενο και ανατρέπεται μόνο μέσα από την ανατροπή των θεσμών της και ιδιαίτερα των ανοικτών και «απελευθερωμένων» αγορών κεφαλαίου, εργασίας και εμπορευμάτων που αποτελούν αποτέλεσμα της δυναμικής της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς και επιβάλλουν σήμερα οι ελίτ είτε «ειρηνικά», μέσα από τους διεθνείς οργανισμούς που ελέγχουν (ΔΝΤ, ΕΕ κ.λπ.), είτε με τη βία (Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη), με στόχο να εντάξουν κάθε χώρα στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς.

Τα ίδια βέβαια ισχύουν, και ακόμη περισσότερο, σε σχέση με αδίστακτες κοινοβουλευτικές Χούντες σαν τη δική μας που δεν έχουν τη παραμικρή λαϊκή νομιμοποίηση για τα εξοντωτικά μέτρα που επιβάλλουν κατά των λαϊκών στρωμάτων, όπως ακόμη και το τελευταίο (εαρινό) Ευρωβαρόμετρο έδειξε, με το 90% των πολιτών να μην τα επιδοκιμάζουν, αλλά παρόλα αυτά η Χούντα να μην διανοείται να ζητήσει τη λαϊκή έγκριση με ένα πραγματικά δημοκρατικό δημοψήφισμα. Αντίθετα, η Χούντα αυτή, με τη στήριξη των συστημικών καναλιών και των ακαδημαϊκών «εν υπηρεσία» (που παριστάνουν τους ανεξάρτητους αναλυτές ενώ συγχρόνως αμείβονται πλουσιοπάροχα ως συστημικοί συμβουλάτορες παντός είδους), καθώς βέβαια και την ωμή βία των σωμάτων ασφαλείας που όλο και εντείνεται, και με την επικουρία της «Δικαιοσύνης» (που δεν διστάζει να επιβάλλει μεγαλύτερες ποινές κάθειρξης για τις στρακαστρούκες των εξεγερμένων νεολαίων από αυτές που μπορούν να επιβάλλουν τα Νορβηγικά δικαστήρια σε έναν εγκληματία κατά της ανθρωπότητας), τώρα προχωρά σε αυτό που ακόμη και διεθνείς συστημικές εφημερίδες χαρακτηρίζουν ως «ένα από τα μεγαλύτερα ξεπουλήματα στη δυτική Ιστορία»[3] και στη πλήρη υποδούλωση του Ελληνικού λαού, όπως τη χαρακτηρίζει ο γνωστός διεθνής οικονομικός αναλυτής Max Keiser.[4] Και φυσικά, στο πλαίσιο αυτό, το σύστημα δεν έχει κανένα δισταγμό να παραχωρήσει και την ψευτο-“ελευθερία” να κυβερνάς το σώμα σου παίρνοντας ναρκωτικές ουσίες, που λειτουργούν ανασταλτικά στη συμμετοχή σε συλλογικούς αγώνες αντίστασης κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και σπρώχνουν τους νέους στην εξατομίκευση των προβλημάτων τους…



[1] John Hills’ Report (National Equality Panel), “An Anatomy of Economic Inequality in the UK” (2010)
[2] Bλ π.χ.  Φώτη Τερζάκη, “Ο νεοφιλελευθερισμός ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας”, (Βιβλιοθήκη, “Ε”, 21/5/2011
[3] H. Smith, “€50bn fire sale of state assets under way amid warnings over price and openness”, Guardian, 2/8/2011

Μεσαιωνικές τελετές στην Ελλάδα των Ρωμιών

Αυτό το post βγαίνει ετεροχρονισμένα αλλά παραμένει επίκαιρο. Βρήκα εδώ αυτό το αφισσάκι και έπαθα την πλάκα μου.




Έψαξα λίγο ακόμα και βρήκα αυτό το άρθρο από το οποίο μεταφέρω το κείμενο:

Ο ναός μας προσπαθώντας να στηρίξει τους μαθητές και τις μαθήτριες εν όψει των μαθητικών και πανελληνίων εξετάσεων, πραγματοποίησε αγρυπνία τη Δευτέρα 9 Μαΐου 2011. Στην αγρυπνία χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ.κ. Ιωήλ, ο οποίος πάντοτε βρίσκεται κοντά στους νέους, στους αγώνες τους και τις δυσκολίες τους. Κατά τη διάρκεια του όρθρου εψάλη ο κανόνας για τη «μαθητιώσαν νεολαίαν», τον οποίο έχει συνθέσει ο ποιμενάρχης μας. Ο Ναός κατακλύσθηκε από μαθητές και μαθήτριες, που ζήτησαν τη βοήθεια και τη φώτιση του Θεού για τις επικείμενες εξετάσεις, όπως επίσης και από γονείς που ήρθαν να προσευχηθούν για τα παιδιά τους. Στο τέλος γονείς και μαθητές μαζί με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου πήραν και συμβολικό δώρο, ένα στυλό, με την ευχή ο Θεός να χαρίσει στα παιδιά φώτιση και καλή επιτυχία. 

Ιδού και ο πάτερ να δωρίζει στυλό με άγιο πνεύμα στους δύστυχους μαθητές, τα θύματα της εξουσίας, που απαιτεί να έχει πολίτες ανδράποδα, δίνοντας τους εκπαίδευση (όχι μόρφωση) μόνο για να αντεπεξέλθουν στην απαιτήσεις της εργοδοσίας, διώχνοντας κάθε κριτικό πνεύμα από τη σκέψη τους, κάνοντας τους να υποκλίνονται με σεβασμό σε έναν τύπο με γένια και περίεργα ρούχα που το παίζει ποιμενάρχης, μαθαίνοντας τους από νήπια το ρόλο του προβάτου που θα έχουν μόνιμα μέσα στη κοινωνία. "Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστί η βασιλεία των ουρανών" (Ματθ. 5, 3). Τουλάχιστον δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους επαγγελματίες εκπροσώπους του Θεού ότι δεν το είπαν ξεκάθαρα...




Friday, July 29, 2011

«Τρίτος κόσμος» παντού



αναδημοσίευση από http://www.topontiki.gr
του Δημήτρη Μυ
Δεν είναι μυστικό. Η ευημερία των λίγων, βασίζεται στην αρπαγή. Ισως είναι δύσκολο να το αντιληφθούμε κοιτώντας τη προσωπική μας ανέχεια και να τη συσχετίσουμε με την υποτιμημένη εργασιακή μας δύναμη η οποία δημιουργεί, τελικά, τον πλούτο. Παραδόξως, είναι ευκολότερο να δούμε τη «μεγάλη εικόνα». Ίσως έτσι καταλάβουμε τι μας...ξημέρωσε, τι μας συμβαίνει και κυρίως τι πρόκειται να μας συμβεί.

Εμείς οι …πρώην «τυχεροί» «δυτικοί» Ευρωπαίοι και Βορειομερικάνοι, φωνάζουμε– δικαίως- για την επίθεση που δέχονται τα εργασιακά «κεκτημένα» μας. Κάποιοι άλλοι, περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους του πλανήτη, δεν έχουν καν τη δύναμη να φωνάξουν γιατί, στην κυριολεξία,δεν έχουν να φάνε…

Μιλώντας για δυτικοευρωπαίους και Αμερικανούς δύο στοιχεία είναι χαρακτηριστικά και απαντούν σε τι κόσμο (δημοκρατικό και... ελεύθερο) ζούμε. Πρώτον, στην Αμερική, ένας στους επτά κατοίκους τρέφεται με κουπόνι από την πρόνοια!!!. Στη Γερμανία, 7,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι ζουν με μισθό μέχρι 400 ευρώ!!!. Αν λοιπόν, στις μητροπόλεις του καπιταλισμού «έτσι είναι η ζωή» φανταστείτε πως τι πρόκειται να συμβεί στην περιφέρεια, σε χώρες (τελευταίους τροχούς) σαν την Ελλάδα!!!

Υπάρχουν και χειρότερα

Προφανώς υπάρχουν χειρότερα, πολύ χειρότερα. Απλώς, μέσα στην καταναλωτική (και με δανεικά) ευημερία μας, ούτε που δίναμε σημασία. Η δυστυχία, ωστόσο, του κόσμου (δισεκατομμυρίων ανθρώπων, χωρών ολόκληρων) μας αφορά πολύ περισσότερο απ όσο νομίζουμε. Μας αφορά, γιατί προσφέρει μια παραστατική και πραγματική εικόνα του κόσμου που ζούμε...

Στοιχείο πρώτο: Ο Μπαν Κι- Μουν, ΓΓ του ΟΗΕ, σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε το 2008 έκανε λόγο για «το νέο πρόσωπο της παγκόσμιας φτώχειας». Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε ι εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι του πλανήτη πεινούν και υποσιτίζονται μέχρι θανάτου. Το τελευταίο εξάμηνο του 2008, οι τιμές των βασικών διατροφικών προιόντων όπως το σιτάρι, το ρίζι και το καλαμπόκι, αυξήθηκε κατά 50%. Ο ΓΓ του ΟΗΕ έκανε έκκληση για την εξεύρεση 500 εκ. δολαρίων προκειμένου να στηριχθεί το επισιτιστικό πρόγραμμα του οργανισμού.

Σύμφωνα με τα στοιχεία των υπηρεσιών του ΟΗΕ: κάθε μέρα στον πλανήτη πεθαίνουν 100.000 άνθρωποι από πείνα. Επίσης,σύμφωνα με την FAO (οργάνωση του ΟΗΕ για την διατροφή και τη γεωργία) 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι ζουν σε συνθήκες «έσχατης πείνας» δηλαδή λαμβάνουν καθημερινά μέχρι 300 θερμίδες τη μέρα, από τις 2.700 που είναι απαραίτητες. Λόγω αυτών και άλλων παρεμφερών προβλημάτων, κάθε 7 δευτερόλεπτα στον πλανήτη πεθαίνει ένα παιδί. Δέκα νεκρά παιδιά το λεπτό, γιατί δεν έχουν να φάνε!

Στοιχείο δεύτερο: Σύμφωνα με τα κατά καιρούς δημοσιεύματα το ποσό που είναι κατατεθειμένο από μια ντουζίνα Κροίσους του πλανήτη σε διάφορους οφ-σορ λογαριασμούς ανά τον κόσμο υπολογίζεται στα 12 τρισ.δολάρια. Προσοχή: Μιλάμε μόνο για προσωπικές περιουσίες, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα κεφάλαια των πολυεθνικών και λοιπών επιχειρήσεων.Επίσης σύμφωνα με στοιχεία υπηρεσιών του ΟΗΕ, οι 200 μεγαλύτερες ιδιωτικές περιουσίες αντιστοιχούν στα εισοδήματα 2,5 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, δηλαδή στο 47% του συνολικού πληθυσμού του πλανήτη.

Συσχετισμός: Εχουν κάποια σχέση οι δύο παραπάνω πληροφορίες; Μεγάλη. Κατ αρχήν όμως,ένας λογιστικός συσχετισμός: Αυτά τα χρήματα, τα 12 τρισ. δολάρια των προσωπικών καταθέσεων μιας χούφτας ανθρώπων, είναι αρκετά για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του υποσιτισμού σε όλο τον κόσμο για τα επόμενα …400 χρόνια!

Για να δούμε τώρα, γιατί λιμοκτονεί ο πλανήτης και γιατί απαιτούνται οι «φιλανθρωπικές» παρεμβάσεις του ΟΗΕ; Δύο παραδείγματα από την Αφρική δίνουν την απάντηση.

Ο νόμος των πολυεθνικών :Οι φτωχότερες χώρες της Αφρικής, λοιπόν, δεν παράγουν για να καλύπτουν τις ανάγκες των πληθυσμών τους σε αγαθά, αλλά για να τροφοδοτούν σε προϊόντα τις πολυεθνικές των τροφίμων. Είναι ενδεικτικό: Οταν τα εκατομμύρια των κατοίκων της Αιθιοπίας βρέθηκαν αντιμέτωπα με το μεγάλο λιμό στα μέσα της δεκαετίας του ’80, η χώρα εξακολουθούσε να τροφοδοτεί με 180.000 τόνους καφέ τις πολυεθνικές του κλάδου. Τα εύφορα εδάφη της χώρας, που θα μπορούσαν να σπαρούν με σιτάρι ή καλαμπόκι για να τραφεί ο πληθυσμός, συνέχισαν να παράγουν καφέ, που σε ποσοστό σχεδόν 100% πηγαίνει στις πολυεθνικές που καβουρντίζουν τον καφέ και τον πωλούν στα σούπερ μάρκετ του «πολιτισμένου» μας κόσμου. Για ένα φλιτζάνι καφέ που στοιχίζει στη Δύση 3 ευρώ, χρειάζονται 5 γραμμάρια καβουρντισμένου καφέ. Από ένα κιλό καφέ, δηλαδή, παράγονται διακόσια φλιτζάνια, που αποφέρουν στους πωλητές της Δύσης εξακόσια ευρώ. Θα ‘λεγε, δηλαδή, κανείς ότι αυτοί τουλάχιστον που ζουν στην Αιθιοπία παράγοντας καφέ, επιβιώνουν καλύτερα από τους συμπατριώτες τους που λιμοκτονούν. Ούτε γι’ αστείο. Οι Αιθίοπες παραγωγοί πουλάνε το προϊόν τους στην πολυεθνική για 1 ευρώ το κιλό, που σημαίνει ότι εισπράττουν μόλις το 0,2% της αξίας του επεξεργασμένου καφέ. Δηλαδή, από τα 600 ευρώ κέρδους, τους αναλογούν τα 1,2 ευρώ…

Παράδειγμα απορρύθμισης: Στην Ακρα, πρωτεύουσα της Γκάνας, χώρας 20 περίπου εκατομμυρίων κατοίκων, οι πιτσιρικάδες στα φανάρια δεν πουλάνε χαρτομάντιλα. Πουλάνε …κοτόπουλα. Δεν πρόκειται για εύκολη δουλιά. Για να εξασφαλιστεί το νοίκι της μέρας, πρέπει κανείς να πουλήσει 10 κοτόπουλα. Πρόκειται για κοτόπουλα της εγχώριας παραγωγής. Αλλά έχουν ένα πρόβλημα. Δεν μπορούν να ανταγωνιστούν στην τιμή τα κατεψυγμένα τεμάχια κοτόπουλου που βρίσκονται στα σούπερ μάρκετ και έρχονται από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. «Αυτοί είναι οι νόμοι της αγοράς», θα ‘λεγαν οι κυνικοί. Ας δούμε, όμως, ποιοι είναι αυτοί οι «νόμοι» και πώς μπορούν να αποδεκατίσουν μια οικονομία.

Στην Γκάνα, λοιπόν, υπήρχε μια πλούσια πτηνοτροφία με 400.000 μικρά ορνιθοτροφεία, που κάλυπταν το σύνολο των εσωτερικών αναγκών. Τα τελευταία χρόνια, όμως, άρχισαν να εισάγονται από τη Δύση μεγάλες ποσότητες κατεψυγμένων τεμαχίων κοτόπουλου, με συνέπεια, ενώ το 1992 η ντόπια παραγωγή κάλυπτε το 95% της εγχώριας αγοράς, σήμερα να καλύπτει περίπου το 10%.

Μέσα σε μια δεκαετία κατέρρευσε ένας ολόκληρος τομέας παραγωγής μιας χώρας, πολλαπλασιάζοντας τα οικονομικά της προβλήματα. Αλλά πώς έγινε αυτό; Απλό: Τα κοτόπουλα φτάνουν τόσο φτηνά στην Γκάνα από την Ευρώπη, γιατί ένα μέρος του κόστους παραγωγής τους επιδοτείται μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), αλλά αυτό που στον κόσμο του ελεύθερου – υποτίθεται – ανταγωνισμού για τους Ευρωπαίους επιτρέπεται, στις κυβερνήσεις της Γκάνα η σκέψη και μόνο να προστατέψουν την εγχώρια παραγωγή της, επιβάλλοντας δασμούς στις εισαγωγές κοτόπουλου, απαγορεύτηκε διά ροπάλου από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ.Τι απέμεινε, λοιπόν, στην Γκάνα με τις 400.000 πτηνοτροφικές μονάδες; Εχει απομείνει μία όλη κι όλη επιχείρηση. Λεπτομέρεια: Κι αυτή, η μία, ελέγχεται από αμερικανικό «παγκόσμιο γίγαντα» του κλάδου…

Νομίζετε ότι τα παραπάνω δεν αφορούν εμάς τους κατοίκους της (πρώην) ισχυρής Ελλάδας;

Friday, July 22, 2011

Κορνηλιος Καστοριάδης - Για την Ισότητα των εισοδημάτων



Για μένα, είναι σίγουρο και φανερό ότι βασική προϋπόθεση για να υπάρξει και να μπορέσει να λειτουργήσει μια σοσιαλιστική αυτοδιευθυνόμενη κοινωνία, είναι η απόλυτη ισότητα των μισθών και εισοδημάτων κάθε φύσης. Εννοώ ισότητα απόλυτη του οδοκαθαριστή και του πιο ειδικευμένου χειρουργού ή μηχανικού, εφ’ όσον εξακολουθούν και υπάρχουν απ’ τη μία οδοκαθαριστές κι από την άλλη χειρουργοί. Γιατί, φυσικά, η μεταμόρφωση, ο μετασχηματισμός της κοινωνίας δεν είναι δυνατός σε πιο μακροχρόνια προοπτική παρά με το ξεπέρασμα της κρυσταλλωμένης κατανομής της εργασίας, της διαίρεσης και της αντίθεσης ανάμεσα στη χειρονακτική και στη διανοητική εργασία.

Η απόλυτη ισότητα των εισοδημάτων κάθε μορφής είναι απαραίτητη για πολλούς λόγους, ένας από τους κυριότερους είναι η ανάγκη να καταστραφεί η οικονομική νοοτροπία και όλο το σύστημα ψυχικών κινήτρων και «αξιών» που είναι συνυφασμένο μαζί της. Αυτό το σύστημα το δημιούργησε και το επέβαλλε ο καπιταλισμός- και ο μαρξισμός το εγκολπώθηκε τελικά περίπου αμετάβλητο. Το κεντρικό του σημείο είναι η ιδέα ότι ο σκοπός της κοινωνικής ζωής είναι η απεριόριστη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, του «εθνικού προιόντος» και του «εθνικού πλούτου». Αυτή η απεριόριστη ανάπτυξη έχει γίνει το φετίχ της σύγχρονης κοινωνίας- είτε σαν αυτοσκοπός, είτε σαν το απόλυτο μέσο για να φτάσουμε στην απελευθέρωση του ανθρώπου (αυτή είναι η μαρξιστική παραλλαγή). Κεντρικό σημείο του συστήματος αξιών, συνυφασμένο μ’όλο το κοινωνικό σύστημα και βασικό μέσο συντήρησης του ίδιου του συστήματος. Γιατί το μόνο που το σύστημα μπορεί να δώσει στους ανθρώπους είναι λίγα περισσότερα πλαστικά είδη κάθε χρόνο –είτε σε υλική είτε σε «πολιτιστική» μορφή, ένα πιο γρήγορο αυτοκίνητο, μια τηλεόραση με μεγαλύτερη ευκρίνεια… Δεν έχει τίποτε άλλο να δώσει και δεν μπορεί να στηριχτεί σε τίποτε άλλο- πέρα από τα όπλα- παρά μόνο σ’ αυτό.

Η εξίσωση όλων των μισθών και εισοδημάτων είναι ένα απ’ τα πρώτα μέτρα που θα πρέπει να πάρουν τα λαϊκά συμβούλια σε περίπτωση κοινωνικής μετατροπής. Έτσι που αυτό το μέτρο δεν θα είναι μακρινό αποτέλεσμα , αλλά αρχικό μέσον για να καταργηθεί, να κοπεί σύρριζα η «οικονομική» ή «οικονομιστική» νοοτροπία, αυτή που μας κάνει να θέλουμε περισσότερα απ’ τους άλλους, ή να θέλουμε να πάρουμε την τάδε θέση για να πάρουμε περισσότερο απ’ τους άλλους. «Το εμόν και το σόν, το ψυχρόν τούτο ρήμα».

Ο οικονομικός ανταγωνισμός μέσα στην κοινωνία υπάρχει επειδή, και έχει σαν προϋπόθεση το ότι, οι κοινωνικοί θεσμοί αντικειμενικά επιτρέπουν την οικονομική ανισότητα και το σύστημα αξιών το καθιερωμένο αξιολογεί θετικά αυτούς που «έχουν» ή «κερδίζουν» και αρνητικά τους άλλους. Αισθάνεται κανείς μειωμένος ή κατώτερος επειδή έχει μία σύζυγο και όχι τέσσερις; Αν ζούσαμε σε μουσουλμανική χώρα, ίσως ναι. Σε μας ούτε είναι δυνατό, ούτε έχει αξία. Υπήρξε εποχή, όχι τόσο μακρινή, που πολλοί άνθρωποι μπορούσαν να σκοτώσουν ή να κάνουν οποιαδήποτε ατιμία για να τους δώσει ο βασιλιάς τίτλο ευγενείας. Εμείς σήμερα θα γελούσαμε με αυτή την ιδέα (εκτός ίσως από μερικούς ηλιθίους). Δεν γελάμε όμως, όταν κάποιος είναι έτοιμος να σκοτώσει ή να κάνει οποιαδήποτε βρωμιά για να κερδίσει μερικά εκατομμύρια…

Εκείνο που χρειάζεται είναι να γίνει η ιδέα «Εγώ κερδίζω περισσότερα από σένα», τόσο γελοία όσο και η ιδέα: «Εγώ είμαι καλύτερος από σένα γιατί η προγιαγιά μου κοιμήθηκε με το βασιλιά που έκανε τον προπάππου μου βαρώνο.

Απόσπασμα από «Το επαναστατικό πρόβλημα σήμερα» του Κορνήλιου Καστοριάδη, επεξεργασμένο από τον efor.

Αναδημοσίευση από eagainst.com (http://goo.gl/cyQHn )

Wednesday, July 20, 2011

Rudolf Rocker - Θρησκεία και Κράτος


Απόσπασμα από το τρίτομο έργο "Εθνικισμός και Πολιτισμός", Ά τόμος, εκδόσεις Άρδην

Κάθε εξουσία ήταν αρχικά ιερατική και στο βαθύτατο πυρηνα της έχει παραμείνει τέτοια μέχρι σήμερα. Η αρχαία ιστορία γνωρίζει πολλά παραδείγματα, όπου ο ρόλος του Ιερέα ενσωματωνόταν μαζί με το ρόλο του ηγεμόνα και του νομοθέτη σε ένα πρόσωπο. Επίσης η ετυμολογική προέλευση αμέτρητων τίτλων ευγενείας από ονόματα, στα οποία εκφράζεται σαφώς η ιερατική λειτουργία των παλιότερων φορέων τους, αποδεικνύει μετά βεβαιότητος την κοινή καταγωγή της θρησκευτικής και κοσμικής εξουσίας.[...]
Κάθε εκκλησία αγωνίζεται διαρκώς για την επέκταση των ορίων της εξουσίας της και για βαθύτερη εμφύτευση μέσα στις καρδιές των ανθρώπων του αισθήματος της εξάρτησης. Αλλά και κάθε κοσμική εξουσία παρακινείται από την ίδια επιθυμία και, συνεπώς, και στις δυο περιπτώσεις οι προσπάθειες κατατείνουν προς τον ίδιο σκοπό. Όπως ακριβώς στην θρησκεία ο Θεός είναι το παν και ο άνθρωπος τίποτα, έτσι και στην πολιτική το Κράτος είναι το παν και ο υπήκοος τίποτα. Οι δυο αρχές της επουράνιας και της επίγειας εξουσίας: "Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου" και "Υποτάξου στην εξουσία" αναβλύζουν από την ίδια πηγή και είναι ενωμένες, όπως τα Σιαμαία αδέλφια.
Όσο περισσότερο ο άνθρωπος μαθαίνει να τιμά τον Θεό σαν εκπρόσωπο κάθε τελειότητας, τόσο περισσότερο μετατρέπεται - αυτός, ο πραγματικός δημιουργός του Θεού - σ' ένα αξιοθρήνητο σκουλήκι, σε μια ζωντανή ενσάρκωση κάθε επίγειας μηδαμηνότητας και αδυναμίας. Ο θεολόγος και ο νομοδιδάσκαλος δεν κουράσθηκαν ποτέ να τον διαβεβαιώσουν ότι είναι "ένας αμαρτωλός καρπός" που θα μπορούσε να σωθεί από την αιώνια καταδίκη μόνο με την αποκάλυψη των εντολών του Θεού και με την αυστηρή υπακοή σε αυτές. Και από τη στιγμή που ο παλιός υπήκοος και ο σημερινός πολίτης προίκισε το Κράτος με όλες τις ιδιότητες της τελειότητας, υποβάθμισε τον ίδιο του τον εαυτό σε μια ανίσχυρη και παιδιάστικη μαριονέττα. Οι νομικές αυθεντίες και οι θεολόγοι του Κράτους, με τη σειρά τους, ποτέ δεν σταμάτησαν να του εγχαράσσουν την επαίσχυντη πεποίθηση ότι στον πυρήνα της υπάρξεώς του ήταν προσβεβλημένος από τα μοχθηρά ορμέφυτα του εκ γενετής παραβάτη, που θα μπορούσε να οδηγηθεί στο δρόμο της επίσημα καθορισμένης αρετής μόνον από το νόμο του Κράτους. Το δόγμα του προπατορικού αμαρτήματος είναι θεμελιώδες για την ύπαρξη όλων των μεγάλων θρησκευτικών συστημάτων, αλλά και για την ύπαρξη κάθε θεωρίας του Κράτους. Η πλήρης ταπείνωση του ανθρώπου και η δυσοίωνη πίστη στη μηδαμηνότητα και στην αμαρτωλότητα της φύσης του υπήρξαν ανέκαθεν το στερεότερο θεμέλιο κάθε πνευματικής και κοσμικής εξουσίας. Το θεικό "Εσύ οφείλεις" και το κυβερνητικό "Εσύ υποχρεούσαι" αλληλοσυμπληρώνονται τέλεια: εντολή και νόμος αποτελούν απλώς διαφορετικές εκφράσεις της ίδιας ιδέας.



Tuesday, July 5, 2011

Καταγγελία για την προκλητική στάση της Κυβέρνησης Παπανδρέου, που ενεργεί σαν τσιράκι των Σιωνιστών του Ισραήλ





Η ελληνική κυβέρνηση έκανε το τελικό βήμα. Ενεργώντας σαν πιστό τσιράκι των Σιωνιστών, εξέδωσε (διά χειρός Χρ. Παπουτσή) ανακοίνωση απαγόρευσης απόπλου για όλα τα πλοία του «Στόλου της Ελευθερίας ΙΙ», που βρίσκονται σε ελληνικά λιμάνια.



Ηδη, το αμερικάνικο πλοίο μπλοκαρίστηκε από το Λιμενικό, λίγη ώρα αφότου απέπλευσε από το Πέραμα. Το καναδέζικο πλοίο είναι κυκλωμένο από κομάντος του Λιμενικού στην Κρήτη.

Η απόφαση αυτή, παράνομη από κάθε άποψη (δεν μπορείς ν’ απαγορεύσεις σε ιδιωτικά σκάφη να ταξιδέψουν), ξεπερνά κάθε όριο προκλητικότητας.Καταγγέλλουμε την προκλητική στάση της ελληνικής κυβέρνησης.Απαιτούμε να αφεθούν τα πλοία να ταξιδέψουν για όποιον προορισμό επιλέξουν οι επιβαίνοντες σ’ αυτά.

Καλούμε τον ελληνικό λαό να διαμαρτυρηθεί με όλα τα μέσα. Θα είναι ντροπή για ολόκληρο τον ελληνικό λαό, αν η κυβέρνηση Παπανδρέου καταφέρει να εμποδίσει τα πλοία να αποπλεύσουν, κάνοντας αυτή τη δουλειά των Σιωνιστών.

ΔΙΚΤΥΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Λίγα λόγια για το Σιωνισμό. Είναι γνωστή η δήλωση Μπάλφουρ το 1917, που εν ολίγοις ήταν η υπόσχεση της Αγγλικής κυβέρνησης προς τους Εβραίους για τη δημιουργία Ισραηλίτικου κράτους στη "γη των πατέρων τους". Αυτή η προσπάθεια θα ευοδωθεί μετά τη δεύτερη μεγάλη ανθρωποσφαγή και συγκεκριμένα το 1948. Το δράμα των Παλαιστίνιων αρχίζει. Έχει ενδιαφέρον όμως μια μαρτυρία του Στίνα (Αναμνήσεις, σελ. 46, εκδόσεις Υψιλον). Αναφέρει ότι μετά τη δήλωση του Μπάλφουρ "η κοινότης και η συναγωγή της Θεσσαλονίκης (σημείωση δική μου: οι Εβραίοι ήταν πολυάριθμοι στην πόλη και ξεκληρίστηκαν στα κρεματόρια κατά τη διάρκεια του πολέμου) καλούν τους Εβραίους να γιορτάσουν το γεγονός. Η συγκέντρωση έγινε πρωί και σε κλειστό χώρο. Το απόγευμα της ίδιας μέρας μάζες Εβραίων εργατών και διανοουμένων κατακλύζουν τους δρόμους με κόκκινες σημαίες και με συνθήματα: "όχι στο κράτος του Ισραήλ, αλλά στην παγκόσμια σοσιαλιστική κοινωνία, αδελφοσύνη με όλους τους λαούς του κόσμου, θα εξασφαλίσουμε οι Εβραίοι τη ζωή μας την ασφάλεια μας και την ευτυχία μας.", "κάτω ο σιωνισμός"." Η ταξική συνείδηση, το επαναστατικό ένστικτο και η πίστη στη δημιουργία μιας δίκαιας κοινωνίας διαποτισμένη από τις αρχές του σοσιαλισμού ήταν ακόμη δυνατές. Μην ξεχνάμε ότι αγωνιστές όπως ο Μαρξ και η Ρόζα Λούξεμπουργκ ήταν Εβραίοι.
Μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο, τις σφαγές, τα κρεματόρια, τα πογκρόμ, την κατάρρευση του εργατικού κινήματος και των ιδεών του σοσιαλισμού ο εβραϊκός εθνικιστικός παροξυσμός θα πάψει να είναι υπόθεση ενός μικρού αριθμού φανατικών και κεφαλαιοκρατών και θα υποστηριχτεί πλέον και από τις ταλαιπωρημένες μάζες. Το δράμα των Εβραίων στάθηκε, και συνεχίζει να στέκεται, το άλλοθι για το δράμα των Παλαιστίνιων. Ο επαναστατικός ντεφαιτισμός παραμένει πιο επίκαιρος από ποτέ...


βίντεο από mauroprovatos
  





Monday, June 20, 2011

Επίθεση στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο “Σχολείο για τη Μάθηση της Ελευθερίας”

Σήμερα, Δευτέρα 20 Ιουνίου εκδικάζεται η πρώτη από μία σειρά αγωγών που έχει καταθέσει ο δικηγόρος της εκκλησίας εναντίον τυχαίων ατόμων – επισκεπτών του Σχολείου, η οποία μπορεί να οδηγήσει στην απομάκρυνσή μας από τον χώρο και την τελική εκμετάλλευσή του από την εκκλησία για οποιονδήποτε οικονομικό -και σίγουρα μη κοινωνικό- σκοπό. Επίσης, ενδεχόμενη καταδικαστική απόφαση αυτής της δίκης, μπορεί να αποτελέσει απειλή και για άλλους απελευθερωμένους κοινωνικούς χώρους.

Wednesday, June 8, 2011

Άμεση αποφυλάκιση του Φώτη Δήμου

Ο Φώτης Δήμος είναι προφυλακιστέος στον Κορυδαλλό, μετά από σύλληψη του στην απεργία της 11ης Μαΐου. Κατηγορείται από τις αρχές ότι κουβαλούσε σακίδιο με μολότωφ. 


Το Παρατηρητήριο Αστυνομικής Αυθαιρεσίας δημοσίευσε φωτογραφίες από τη σύλληψη του, οι οποίες αποδεικνύουν την αστυνομική αυθαιρεσία, δεν έγιναν όμως δεκτές από την Εισαγγελεία. Επιπλέον, οι δικαστικές αρχές αγνόησαν παντελώς το προσκομιζόμενο βίντεο, που ο κατηγορούμενος έλαβε με εισαγγελική παραγγελία από την εταιρεία ΑΔΕΞΑ Α.Ε, όπως επίσης αγνόησαν και την παντελή έλλειψη δακτυλικών αποτυπωμάτων στα «εμφυτευμένα αντικείμενα» των 4 μολότωφ, όπως προέκυψε από τη δακτυλοσκόπηση, την οποία, ο ίδιος ο Φ. Δήμου ζήτησε από τις αρχές. Αντίθετα, στάθηκαν "επαρκείς" για την προφυλάκισή του οι καταθέσεις δύο αστυνομικών των ΜΑΤ, προφανώς, όπως επισημαίνει το Παρατηρητήριο, για να δικαιολογηθεί η δολοφονικού τύπου καταστολή και η χρήση πρωτοφανούς βίας από μέρους των αστυνομικών δυνάμεων στην πορεία, με αποκορύφωμα τη δολοφονική επίθεση στον διαδηλωτή Γιάννη Καυκά. 
Ένα δείγμα από αυτές τις φωτογραφίες:



Η σύλληψη του διαδηλωτή. Το σακίδιο?


Να το και το σακίδιο. Δωράκι από τους μπάτσους.

Ακολουθεί γράμμα του προφυλακιστέου φοιτητή.

Ονομάζομαι Φώτης Δήμος, είμαι 21 ετών και σπουδάζω στο ΤΕΙ Αθήνας στο τμήμα Ιατρικών Εργαστηρίων. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι προφυλακισμένος στις φυλακές Κορυδαλλού εξαιτίας των ψευδών κατηγοριών που μου προσάπτουν δύο άντρες των ΜΑΤ.

Όλα ξεκίνησαν την Τετάρτη 11 Μαίου. Εγώ με τρεις φίλους μου αποφασίσαμε να κατέβουμε στην πορεία να διαδηλώσουμε. Ξεκινήσαμε από το Γαλάτσι όπου διαμένουμε και κατεβήκαμε στο κέντρο. Ξεκινήσαμε την πορεία διασχίζοντας την Πατησίων, ανεβαίνοντας τη Σταδίου και τέλος φτάσαμε στο Σύνταγμα.

Κατεβαίνοντας την οδό Πανεπιστημίου τελειώνοντας την πορεία, ξαφνικά ακούγονται κρότοι και φασαρία από πίσω μας και μέσα σε δευτερόλεπτα επικρατεί πανικός. Οι διμοιρίες των ΜΑΤ που ήταν παραταγμένες αριστερά και δεξιά της Πανεπιστημίου, επιτίθενται στους διαδηλωτές και γίνεται τεράστια χρήση χημικών. Όλοι τρέχαμε πανικόβλητοι.

Κάποια στιγμή σκοντάφτω και με το που σηκώνομαι κάνω δυο βήματα και άντρες των ΜΑΤ αρχίζουν να με ξυλοκοπούν με κλοτσιές στο κεφάλι και όλο μου το σώμα, ψεκάζοντας με ταυτόχρονα με χημικά στο πρόσωπο. Στη συνέχεια με τραβάν στο πεζοδρόμιο και μου φοράν χειροπέδες.

Τότε ένας άνδρας των ΜΑΤ μου φέρνει ένα σακίδιο λέγοντας μου «τι είναι αυτό ρε;». Εγώ του απαντώ πως δεν είναι δικό μου, εγώ δεν είχα τσάντα. Ανοίγει το φερμουάρ μπροστά μου και βλέπω ότι το σακίδιο είχε μέσα μπουκάλια. Με παίρνουν από κει και αρχίζουμε να κατεβαίνουμε την Πανεπιστημίου.

Καθόλη τη διάρκεια της διαδρομής μέχρι το περιπολικό φώναζα πως η τσάντα δεν είναι δική μου και η μόνη απάντηση που πήρα ήταν«Δεν πειράζει, δωράκι από μας». Κάθε φορά που έβλεπαν κάμερες έλεγαν «Παιδιά μην τον χτυπάτε μας βλέπουν οι κάμερες».

Κάπως έτσι τελειώνει ο ένας εφιάλτης και αρχίζει ένας άλλος,κλεισμένος μέσα σ'ένα κελί στις φυλακές Κορυδαλλού χωρίς να έχω κάνει απολύτως το παραμικρό. Χωρίς να έφταναν όλα αυτά με κατηγορούν ότι τους πετούσα πέτρες, ότι φορούσα αντιασφυξιογόνο μάσκα και ότι αντιστάθηκα κατά τη σύλληψη μου με κλοτσιές, ενώ το μόνο που είχα μαζί μου ήταν μια ιατρική μάσκα που την είχα πάρει από το σπίτι μου από φόβο μην ρίξουν χημικά όπως είχαν και άλλοι πολλοί διαδηλωτές. Και παρόλο που βγήκαν τα αποτελέσματα από τη δακτυλοσκόπηση στα μπουκάλια και δεν βρέθηκαν αποτυπώματα,εγώ είμαι ακόμα σ' ένα κελί...

Όταν διάβαζα τις καταθέσεις των αστυνομικών δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου. Μέσα μου υπήρχε ένα μεγάλο γιατί. Γιατί να με μισούσαν τόσο ενώ δεν τους είχα κάνει τίποτα; Γιατί όλα αυτά;

Στο περιστατικό στο Ρέντη στις 3 Μαρτίου που σκοτώθηκαν δύο αστυνομικοί είχα πάει εθελοντικά να δώσω αίμα. Πώς με κατηγορούν πως κατέβηκα στην πορεία για να τους επιτεθώ; Είμαι κατά της βίας. Κατέβηκα στην πορεία για να διαδηλώσω ειρηνικά. Είμαι αθώος και δεν θα σταματήσω να το φωνάζω.

Κλείνοντας θα ήθελα να προσθέσω ότι έχω και το χρέος να μάθει ο κόσμος τι είναι ικανοί να κάνουν προκειμένου να σταματήσει ο κόσμος να διεκδικεί. Αυτό που συνέβη σε μένα μπορεί να συμβεί στον καθένα. Στη ζωή δυστυχώς ή ευτυχώς συμβαίνουν τα πιο απίστευτα πράγματα.

Δεν πρέπει να σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο μέλλον όσο και αν προσπαθούν να πνίξουν τις φωνές μας και να μας τρομάξουν. Ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν έγινε. Γιατί αν δεν προσπαθήσουμε εμείς οι ίδιοι τότε ποιος θα το κάνει;

Με εκτίμηση,

Φώτης Δήμος

Πηγές

Thursday, April 21, 2011

Στη μνήμη του Vittorio Arrigoni


Ακραίοι ισλαμιστές σαλαφίτες απήγαγαν προχθές,14 Απριλίου, τον γνωστό ακτιβιστή για την υπόθεση της Παλαιστίνης Βιτόριο Αριγκόνι, που ανήκε στο International Solidarity Movement. Το πτώμα του βρέθηκε σε ένα διαμέρισμα στη Γάζα, έπειτα από επιχείρηση της Χαμάς. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης υπήρξαν τραυματισμοί και συλλήψεις.
Λίγες ώρες νωρίτερα σε ένα βίντεο που στάλθηκε από το The Voice of Gaza, εμφανιζόταν ο Βιτόριο με δεμένα χέρια και μάτια, εμφανώς χτυπημένος στη δεξιά πλευρά του προσώπου. Οι απαγωγείς ανήκουν στην ταξιαρχία Mohamed Bin Moslama, μια από τις πολλές σαλαφιτικές ομάδες που βρίσκονται σε διαμάχη με τη Χαμάς και αδιαφορούν για το παλαιστινιακό ζήτημα. Ζητούσαν την απελευθέρωση του σεΐχη Αμπού Αλ Γουαλίντ Αλ Μακντίζι, που συνελήφθη πριν από ένα μήνα και κρατείται στη φυλακή από τη Χαμάς. Όμως, κάτι δεν πήγε καλά και ο Αριγκόνιδολοφονήθηκε πριν εκπνεύσουν οι 30 ώρες προθεσμίας που είχαν θέσει οι απαγωγείς.
Ο Αριγκόνι είχε συμμετάσχει στην επιχείρηση του Στολίσκου Ελευθερίας και είχε γράψει πολλές ανταποκρίσεις για το «Μανιφέστο», καθώς και το βιβλίο Restiamo umani, που δημοσιεύτηκε το 2009 από το manifestolibri.Το blog του, guerrillaradio.iobloggo.com είναι σημείο αναφοράς για όποιον θέλει να μάθει τι συμβαίνει στην Παλαιστίνη.
O αρχηγός της Χαμάς Ismail Haniyeh , τέλος, δήλωσε πρόσφατα πως δεν υπάρχει καμία οργάνωση που να συνδέεται με την Αλ Κάιντα στη Γάζα, αλλά ότι πρόκειται, αντίθετα, για μια πραγματικότητα που δημιουργήθηκε από τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες για να καλλιεργήσουν τις εσωτερικές διαφορές στη Γάζα, χρησιμοποιώντας κάποιες τοπικές ομάδες, οι οποίες είναι πεπεισμένες ότι εκπροσωπούν το δίκτυο του Μπιν Λάντεν.
Στη μνήμη του συναγωνιστή θα παραθέσουμε ένα μικρό κειμενάκι, μεταφρασμένο από τα ιταλικά, που είχε γραφεί από τον ίδιο το Βιτόριo, τον Ιανουάριο του 2009, όταν οι Ισραηλινοί βομβάρδιζαν τη Γάζα. Μπορεί να βρεθεί στα ιταλικά εδώ:
«Πάρε μερικά γατάκια και βάλε τα μέσα σ’ ένα κουτί» μου λέει ο Jamal, χειρούργος στο νοσοκομείο Al Shifa, το βασικό στη Γάζα, ενώ μια νοσοκόμα αφήνει στο έδαφος ακριβώς μπροστά μας κανά δυο χάρτινα κουτιά, καλυμμένα με πιτσιλιές από αίμα. «Κλείσε τώρα το κουτί, και με όλο σου το βάρος και όλη σου τη δύναμη πήδηξε πάνω του μέχρι ν’ ακούσεις τον ήχο από τα κόκκαλα που σπάνε, και το τελευταίο νιαούρισμα να πνίγεται.» Καθώς κοιτάω τα κουτιά αποσβολωμένος, ο γιατρός συνεχίζει. «Προσπάθησε τώρα να φανταστείς τι θα γινόταν μετά τη δημοσιοποίηση ενός τέτοιου συμβάντος, την καθόλα δίκαιη αντίδραση της διεθνούς κοινής γνώμης, τις καταγγελίες των οργανώσεων για τα δικαιώματα των ζώων…» ο γιατρός συνεχίζει την αφήγησή του, ενώ εγώ δεν καταφέρνω να πάρω τα μάτια μου πάνω αυτά τα κουτιά που είναι τοποθετημένα ακριβώς μπροστά στα πόδια μου. «Το Ισραήλ κλείδωσε εκατοντάδες πολίτες μέσα σ’ ένα σχολείο σαν να ήταν ένα κουτί, δεκάδες παιδιά, και μετά πάτησε πάνω του με όλο το βάρος των βομβών του. Και ποιες ήταν οι αντιδράσεις ανά τον κόσμο; Σχεδόν καμία. Θα ήμασταν πιο ασφαλείς αν είχαμε γεννηθεί ζώα, παρά Παλαιστίνιοι». Σ’ αυτό το σημείο ο γιατρός σκύβει προς ένα από αυτά τα κουτιά, και το ανοίγει μπροστά μου. Μέσα βρίσκονται ανθρώπινα άκρα, χέρια και πόδια, από το γόνατο και κάτω ή ολόκληρα από το μηρό, που ανήκαν στους ακρωτηριασμένους τραυματίες που φέρανε από το σχολείο των Ηνωμένων Εθνών Al Fakhura di Jabalia, όπου τα θύματα είναι περισσότερα από 50 μέχρι στιγμής. Προφασίζομαι ένα επείγον τηλεφώνημα και αποχαιρετώ το Jamal. Στην πραγματικότητα κατευθύνομαι προς τις τουαλέτες, διπλώνομαι στα δύο και κάνω εμετό.
Vittorio Arrigoni Γάζα, 8 Ιανουαρίου 2009



Πηγές



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...