Thursday, February 24, 2011

Η Δημοκρατία του Δακρυγόνου

Αναδημοσίευση από το http://www.topontiki.gr




Από τους Ρεπόρτερ του Δρόμου του «Π». Το κείμενο δεν έχει υποστεί καμία επεξεργασία.
Σύνταγμα, 23/2/2011
Τρέμω ακόμα. Σήμερα, όταν έφτασε η πορεία στο Σύνταγμα, μερικές εκατοντάδες άνθρωποι μείναμε μπροστά από τη Βουλή. Σύντομα ήμασταν πάνω από 5.000 άτομα. Αρκετές αριστερές οργανώσεις δεν στήριξαν καθόλου την προσπάθειά μας. Κατά τις 17:00, και ενώ είχε μείνει πολύς κόσμος (όχι πέντε χιλιάδες αλλά σίγουρα πάνω από τους μισούς), ενώ λέγαμε να μη φύγει κανείς και από τα σωματεία μάς έλεγαν ότι περιμένουν μικροφωνική για να γίνει συναυλία και να μαζευτεί κι άλλος κόσμος, σχεδόν όλες οι οργανώσεις πήραν τα πανό τους και έφυγαν. Μείναμε 500 άτομα. Πεντακόσιοι, πλην όμως αποφασισμένοι να κρατήσουμε την κατάληψη. Ανάψαμε δυο φωτιές, κάτσαμε γύρω τους και φωνάζαμε, ειρηνικά, συνθήματα. Όλες τις ώρες που ήμασταν εκεί, κάθε λίγο η ατμόσφαιρα γέμιζε δακρυγόνα - είτε με αφορμή μικροαψιμαχίες, είτε από επεισόδια σε διπλανούς δρόμους, τα οποία καταλαβαίναμε μόνο από το τσούξιμο στα μάτια και στο λαιμό. Γύρω στις 18:30, ενώ είχαμε μείνει κάπου 400 άτομα και τραγουδούσαμε το "πότε θα κάνει ξαστεριά" γύρω από τη φωτιά, τα ΜΑΤ μάς πλευρίζουν από τρεις μεριές. Μείναμε ψύχραιμοι. Άλλωστε δεν κάναμε τίποτα παράνομο ή επικίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητα κανενός: καθόμασταν ειρηνικά οκλαδόν γύρω από τη φωτιά και τραγουδούσαμε, εξασκώντας το δικαίωμά μας να διαδηλώνουμε για όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας (και πάνω μας), για την κλεμένη μας αξιοπρέπεια, για το αμφίβολο μέλλον μας. Ξαφνικά τα ΜΑΤ, που είχαν έρθει στο μισό μέτρο μπροστά από τους καθιστούς διαδηλωτές, αρχίζουν να μας ψεκάζουν εντελώς απρόκλητα στο πρόσωπο. Μία, δύο, τρεις φορές, μέχρι να αναγκαστούμε να σηκωθούμε. Τότε αρχίζουν να μας χτυπάνε με τα γκλομπ! Άοπλους διαδηλωτές, που το μόνο που κάναμε ήταν να κάθομαστε οκλαδόν και να τραγουδάμε. Παιδια αλλά και ανθρώπους ίδιας ηλικίας με τους γονείς τους. Όχι, δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί. Αλλά αρνούμαι να το συνηθίσω, αρνούμαι να δεχτώ το φασισμό και την ωμή βία, την ωμή τρομοκρατία ως κάτι φυσιολογικό και αναμενόμενο. Έχουμε φασισμό, εδώ, τώρα, δίπλα μας, έχουμε χούντα, το έχουμε καταλάβει;
Η δημοκρατία σας βρωμάει δακρυγόνο.
Πάνος Δαμέλος
23/2/2011
Πιο αναλυτικό ρεπορτάζ http://goo.gl/QkuGb

Tuesday, February 22, 2011

Η Παπαρήγα η καλή (ή αλλιώς της προβοκάτσιας το κάγκελο)

Αναδημοσίευση από http://anarchypress.wordpress.com

Ακούσαμε άναυδοι το σχόλιο της γ.γ. του ΚΚΕ να αποκαλεί σαν «πρόβα τζενεράλε» των προβοκατόρων, πριν την απεργία της 23ης Φλεβάρη, τα συμβάντα το Σάββατο στο γήπεδο Καραϊσκάκη.
Να μας πει αυτή η γραφική καρικατούρα του πολιτικού κατεστημένου, για ποιο λόγο προβοκάρει στα ίσα, χωρίς κανένα στοιχείο την, ενδεχομένως, μεγάλη συμμετοχή στην απεργία αυτή.
Και επειδή ακούγονται στο αριστερό μου αυτί πολλά περί προβοκάτσιας στη αυριανή πορεία, να παραδεχτούν όλοι οι «ψιθυριστές» αν πραγματικά θέλουν το «λαό» να «ανατρέψει» και να «αντισταθεί» ή απλά θέλουν να διατηρήσουν τις κοινοβουλευτικές τους, αλλά αιματοβαμμένες καρέκλες;

Επόμενη στάση Κοινοβούλιο!…



Monday, February 21, 2011

Θεωρίες Συνομωσίας

Το ποδόσφαιρο είναι το όπιο του λαού, τουλάχιστον κάπως έτσι το διατύπωσε ο Ουμπέρτο Έκο. 
Ας πάρουμε σαν βάση αυτή τη λογική, ας τη συνδυάσουμε με την κοινωνική, οικονομική και πολιτική κατάσταση της χώρας και ας εξετάσουμε ένα σενάριο συνομωσίας, το οποίο προλέγω ότι είναι αναπόδεικτο, με την έννοια ότι όσα θα γράψω δεν στηρίζονται σε γεγονότα, αλλά είναι απλά και μόνο δικές μου σκέψεις. 
Πριν τον αγώνα έδινα αρκετές πιθανότητες νίκης στον Παναθηναϊκό, όχι τόσο λόγω αγωνιστικής ικανότητας, αν και ένα ντέρμπι είναι πάντα ντέρμπι άρα πάντα ανοιχτό σε αποτελέσματα, αλλά για να "πάρει φωτιά" το πρωτάθλημα και να απασχοληθεί ο κόσμος με την μπαλίτσα. Να αποπροσανατολιστεί λίγο, να ξεχαστεί ρε παιδί μου από την σκατένια καθημερινότητα του. Πολύ σούσουρο έγινε με αυτά τα 50 δις της κρατικής περιουσίας, τις επιχειρησιακές συμβάσεις που μάλλον θα γίνουν ατομικές μόνο, με τις συγκοινωνίες, τους γιατρούς, έρχεται και η απεργία την Τετάρτη... Δεν θα μου φαινόταν απίθανο το κράτος να θέλει να πασάρει λίγη μπαλίτσα στον κόσμο και να στήθηκε από κοινού με κυβέρνηση, προέδρους ομάδων (εφοπλιστές), αστυνομία και κανάλια αυτό το πανηγύρι. Από εκεί που ένα μεγάλο μέρος του κόσμου άκουγε στις ειδήσεις για τα παραπάνω, ξαφνικά πετάχτηκε η ποδοσφαιρική οπαδική βία, η διαιτητική μαφία, οι παράγκες κάθε είδους, το κατεστημένο του Ολυμπιακού και όλα τα σχετικά. Τα αυτιά του πολίτη άλλαξαν ρεπερτόριο άξαφνα. Οι δημοσιογράφοι από το Σάββατο μας πρήζουν τα παπάρια με τη μπαλίτσα. 
Ο συνδυασμός των γεγονότων είναι που με βάζει σε υποψίες. Σαν πολλές στραβές μαζί δεν έγιναν; Η διαιτησία αίσχος, η μετάδοση της ΝΕΤ άθλια, οι οπαδοί μπούκαραν έτσι απλά στο γήπεδο μοιράζοντας κλωτσομπουνίδια (μπάτσοι ούτε για δείγμα), πρόεδροι έκαναν κάφρικες δηλώσεις, οι δημοσιογράφοι και ιδιαίτερα οι οπαδικές εφημερίδες τραβάγαν τις κωλότριχες τους αυξάνοντας το φανατισμό, έρχεται καπάκι και η συγκέντρωση των οργανωμένων του Παναθηναϊκού στην ΕΡΤ, και να, μόλις είδα ότι ο Μαρινάκης λέει mea culpa και λοιπές μαλακίες... Έτσι να τσουλάει το θέμα, άμα είναι στάσιμο είναι βαρετό.

Μαλακίες; Το πιο πιθανό ναι, λέω μαλακίες, παράλληλα κρατάω και μια πισινή. 

(Αν σε κάποιον φάνηκε μαλακία το post, τότε θα πρέπει να καταλάβει ότι γίνονται και μεγαλύτερες μαλακίες στον κόσμο αυτό, ότι αυτό που μόλις διάβασε είναι ένα τίποτα μπροστά στο βίντεο που ακολουθεί, ότι είναι αλήθεια, υπάρχουν πραγματικοί μαλάκες που ζουν ανάμεσα μας.)

Friday, February 18, 2011

Zanon Αργεντινή - Το Εργοστάσιο Των Εργατών

Αναδημοσίευση από http://apatris.info/, συγκεκριμένα εδώ



Λίγα λόγια για το εργοστάσιο της Ζανόν:

Το 2001, κατά το μεγάλο οικονομικό κραχ στην Αργεντινή το εργοστάσιο κεραμικών Zanon, ένα εργοστάσιο κεραμικής στην επαρχία της Νεουκέν, κλείνει αφήνοντας τους εργάτες απλήρωτους. Οι αγανακτισμένοι εργάτες λαμβάνουν την απόφαση να προχωρήσουν στην απαλλοτρίωση του εργοστασίου χωρίς αρχικά να υπάρξει καμία αντίδραση από τον βιομήχανο-ιδιοκτήτη του Luigi Zanon. Έτσι στο αυτοδιαχειριζόμενο πλέον εργοστάσιο οι μηχανές ξαναπαίρνουν μπροστά. Το εγχείρημα των εργατών είναι επιτυχές καθώς η επιχείρηση ξανά γίνεται κερδοφόρα, και προσφέρει 170 νέες θέσεις εργασίας. O Luigi Zanon προσπαθεί με νόμιμα και παράνομα μέσα να ανακτήσει το εργοστάσιο. Ωστόσο οι εργάτες με την αλληλεγγύη από την κοινωνία καταφέρνει και αντιστέκεται στην καταστολή.
Οι εργαζόμενοι στη Ζανόν έχουν επίσης έχουν επιτύχει βαθιά λαϊκή υποστήριξη στην επαρχία της Νεουκέν δείχνοντας με πολλούς τρόπους την αφοσίωσή τους στους συνανθρώπους τους, όπως πρόσφατα με το χτίσιμο του κέντρου υγείας της στερημένης κοινότητάς τους, δίπλα στο εργοστάσιο.
Σήμερα στην Ζανόν εργάζονται 400 άνθρωποι, καθώς αυξήθηκε η παραγωγή κάτω από εργατικό έλεγχο. Το δρόμο της Zanon ακολούθησαν και πολλά άλλα εργοστάσια στην χώρα, δείχνοντας σε όλους μας ότι ακόμα και στις μέρες μας είναι εφικτός ένας άλλος τρόπος να λειτουργεί η αγορά προς όφελος των εργατών και των λαϊκών μαζών και όχι προς όφελος των αφεντικών.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Μετά από εννιά χρόνια αγώνα καταφέραμε να κερδίσουμε την οριστική απαλλοτρίωση του εργοστασίου μας. Ο δρόμος που διανύσαμε οι εργάτριες και οι εργάτες της Ζανόν δεν θα ήταν εφικτός αν δεν είχαμε προηγουμένως ξεριζώσει τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία από τη συνδικαλιστική μας εκπροσώπηση. Πρώτα, το 1998, αποκτήσαμε τη δική μας επιτροπή για να αγωνιστούμε για τους μισθούς μας, για τις συνθήκες ασφάλειας και υγιεινής, ενάντια στις απολύσεις, την κακομεταχείριση, τις ταπεινώσεις. κ.λπ. Κυρίως όμως αγωνιστήκαμε για να εγκαθιδρύσουμε έναν νέο τρόπο εργασίας: την άμεση δημοκρατία. Έτσι αργότερα, το 2000, δημιουργήσαμε το δικό μας συνδικάτο και το θέσαμε στην υπηρεσία των εργαζομένων.
Σε αυτά τα σχεδόν εννιά χρόνια κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Εκτιμάμε την βοήθεια που λάβαμε αυτά τα χρόνια αγώνα: από τις κοινότητες του Σεντενάριο, του Νεουκέν, του Πλοτιέρ, κ.λπ. Που στα τέλη του 2001 έρχονταν με ένα πακέτο μακαρόνια στον καταυλισμό που κρατούσαμε για 5 μήνες, τους έγκλειστους των φυλακών που βρίσκονταν λίγα μέτρα από το εργοστάσιο, οι οποίοι δώρισαν το συσσίτιο τριών ημερών για να μπορέσουμε να αντισταθούμε, τις μητέρες της πλατείας Μαϊου του Νεουκέν, που από την πρώτη μέρα μας υιοθέτησαν σαν παιδιά τους και μας συντροφεύουν μέχρι σήμερα, αντιστεκόμενες πλάι μας, κάθε μια από τις πέντε διαταγές εξώσεις, την καταστολή και τις απειλές, τους συντρόφους και τις συντρόφισσες της ένωσης εργαζομένων στην εκπαίδευση του Νεουκέν(ΑΤΕΝ), μέχρι την αλληλεγγύη σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, από συντρόφους που ποτέ δεν γνωρίσαμε, οι οποίοι μαθαίνοντας για τον αγώνα μας μας έστελναν οικονομική ενίσχυση για να μπορέσουμε να αντισταθούμε.
Μάθαμε ακόμα να είμαστε αλληλέγγυοι με όλους τους εργάτες, δημιουργώντας ένα μόνιμο ταμείο απεργίας. 
Προωθήσαμε τον συντονισμό, γιατί είναι θεμελιώδης για την νίκη των εργατικών αγώνων: από τους μεταλλωρύχους του Ρίο Τούρμπιο, τους εργάτες στις πετρελαϊκές, στους σιδηροδρόμους(…) μέχρι τα κινήματα απεργών του Ταρταγάλ και δεκάδες ανακτημένα εργοστάσια.
Από την αρχή ανοίξαμε το εργοστάσιο στην κοινότητα και υποδεχτήκαμε χιλιάδες παιδιά και ενήλικες για να γνωρίσουν την εμπειρία του αγώνα μας.
Προωθήσαμε την ενότητα εργατών, μαθητών και φοιτητών, κάτι που είχε ως καρπό την συμφωνία συνεργασίας με το πανεπιστήμιο.
Πραγματοποιήσαμε φεστιβάλ μουσικής, χωρίς την παρουσία της αστυνομίας, με καλλιτέχνες της περιοχής και γκρουπ εθνικής εμβέλειας, που στάθηκαν αλληλέγγυοι στον αγώνα μας.
Ο αγώνας μας είχε πάντα ως αναφορά την πάλη των τάξεων, αναγνωρίζοντας τις κυβερνήσεις, τα αφεντικά και τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατείες ως τους εχθρούς των εργαζομένων.
Αυτή η εμπειρία, που οικοδομήθηκε όλα αυτά τα χρόνια και η μεγάλη υποστήριξη σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο, μας βοήθησε να λυγίσουμε την πολιτική θέληση της τοπικής κυβέρνησης, η οποία αναγκάστηκε να προωθήσει και να ψηφίσει το σχέδιο νόμου για την απαλλοτρίωση.
Θεωρούμε ότι αυτή η κατάσταση που κατάφερε το σύνολο της εργατικής τάξης έχει τεράστια αξία. Ότι αυτή η κυβέρνηση που σήμερα ψηφίζει για την απαλλοτρίωση της Ζανόν υπό εργατικό έλεγχο είναι η ίδια που δολοφόνησε την Τερέσα Ροδρίγκες*, η ίδια που κατέστειλε τις εργάτριες και τους εργάτες της Ζανόν στα τέλη του 2001 και θέλησε να μας κάνει έξωση 5 φορές, η ίδια που πυροβόλησε και έβγαλε το μάτι του συντρόφου μας κεραμοποιού Πέπε Αλβεάλ, η ίδια που δολοφόνησε τον σύντροφο Κάρλος Φουεντεάλμπα* και η ίδια που σήμερα μιλάει για κοινωνική ειρήνη. Όταν αυτή τη στιγμή παγκόσμιας οικονομικής κρίσης οι επιχειρηματίες και οι κυβερνήσεις τους μας κηρύσσουν πόλεμο με απολύσεις, μισθούς πείνας, αυξήσεις τιμών, κ.λ.π.
Τα σχολεία και τα νοσοκομεία αδειάζουν και το μοναδικό δημόσιο έργο για το οποίο μιλάνε είναι η κατασκευή φυλακών, για να κλείσουν τους νέους μας, τη στιγμή που καθημερινά πεθαίνουν δεκάδες οικογένειες όταν πιάνουν φωτιά οι επισφαλείς παράγκες τους στις καταλήψεις γης.
Για αυτό και παρά την τεράστια αυτή κατάκτηση, σε μια συγκυρία διεθνούς οικονομικής κρίσης κερδίζοντας την απαλλοτρίωση από την κυβέρνηση, κάτι που του δίνει πολύ μεγαλύτερη αξία, εμείς από την εργατική διαχείριση της Ζανόν και το συνδικάτο κεραμοποιών του Νεουκέν, είμαστε πεπεισμένοι ότι ο αγώνας μας δεν έχει τελειώσει, γιατί όπως και από την πρώτη στιγμή, θεωρούμε ότι η σωτηρία δεν είναι ατομική αλλά αφορά το σύνολο της εργατικής τάξης.
Σύντροφοι και συντρόφισσες όλοι και όλες που με κάποιο τρόπο βάλατε ένα κόκκο άμμου: ας μοιραστούμε τη χαρά αυτού του μεγάλου βήματος!
Στους συντρόφους που ακόμη κοιτούν δύσπιστοι, τρομαγμένοι ή σκεπτικοί τους καλούμε να γίνουν μέρος αυτής της ιστορίας που δεν είναι τίποτα άλλο από την συνεισφορά ενός κόκκου άμμου, στον μετασχηματισμό της πραγματικότητας και την συνέχιση του ονείρου των 30.000**  συντρόφων μας: μια κοινωνία χωρίς εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους!

Η ΖΑΝΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ!
Εργάτριες- εργάτες της Ζάνον- συνδικάτο κεραμοποιών του Νεουκέν

*σ.τ.μ. Η 24χρονη Τερέσα δολοφονήθηκε το 1997 στη διάρκεια συγκρούσεων σε μπλόκο εργαζομένων και ανέργων, στο οποίο δεν συμμετείχε. Η υπόθεση μπήκε στο αρχείο. Δέκα χρόνια αργότερα στον ίδιο ακριβώς δρόμο, δολοφονήθηκε ο δάσκαλος Κάρλος Φουεντεάλμπα μέσα σε αυτοκίνησο, ενώ αποχωρούσε από μπλόκο μετά από συμφωνία με την αστυνομία.
** σ.τ.μ. Οι 30.000 δολοφονημένοι της δικτατορίας


Thursday, February 17, 2011

Γουρούνια...

Αναδημοσίευση από http://lavreotiki.com 


ΒΙΝΤΕΟ – ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ, ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΤΩΝ ΜΑΤ ΚΑΚΟΠΟΙΟΥΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗ Ωμή αστυνομική βία σε κρατούμενο Ένα συγκλονιστικό βίντεο που κάνει ήδη το γύρω του κόσμου μέσω του διαδικτύου αποκαλύπτει την ωμή βία που άσκησαν αστυνομικοί των ΜΑΤ σε κατοίκους της Λαυρεωτικής την ημέρα που εισέβαλαν ως στρατός κατοχής στην πόλη της Κερατέας. Στο βίντεο – ντοκουμέντο φαίνεται καθαρά η βαρβαρότητα με την οποία ένας ένστολος «υπερασπιστής του νόμου και προστάτης του πολίτη» χτυπάει βάναυσα με γροθιές στο πρόσωπο έναν ακινητοποιημένο νεαρό που βρίσκεται στο έδαφος. Αν και κρατούμενος, τον πλησιάζουν άλλοι δύο «άνδρες» των ΜΑΤ και ο ένας τον κλοτσάει ενώ ο δεύτερος τον χτυπάει με γροθιά για να εκτονώσουν την οργή τους. Δευτερόλεπτα αργότερα ο νεαρός την ώρα που οδηγείται στη κλούβα των ΜΑΤ, ο αστυνομικός που τον έχει συλλάβει τον χτυπάει κεφαλιά(!!!) με το κράνος τραυματίζοντάς στον στο κεφάλι. Το ευτύχημα για τον νεαρό κρατούμενο ήταν ότι κάποιοι άλλοι αστυνομικοί είδαν την κάμερα στο μπαλκόνι να τους καταγράφει και μιας και δεν μπορούσαν να μπουκάρουν και στο σπίτι, έβαλαν φρένο στην θηριωδία φοβούμενοι συνέπειες. Αυτό τη βίντεο – ντοκουμέντο παρουσιάστηκε στον ανακριτή και έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην από κοινού απόφαση ανακριτή – εισαγγελέα για την ελευθέρωση των συλληφθέντων που είχαν οδηγηθεί με βαρύτατες κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα. Ο νεαρός συνελήφθη «στο σωρό» λίγα μέτρα από την πόρτα του σπιτιού του, δεν φορούσε κουκούλα και κακοποιήθηκε βάναυσα από θρασύδειλους ένστολους που προσβάλουν το σώμα της αστυνομίας. Σύμφωνα με καταγγελία συγγενικών του προσώπων οι αστυνομικοί του έσπασαν το χέρι και τελικά με καθυστέρηση δύο ημερών και με αφόρητους πόνους, τον πήγαν στο νοσοκομείο ενώ το σπάσιμο στο κόκαλο είχε ήδη αρχίσει να «θρέφει» στραβά! Σε μια δημοκρατική χώρα αυτή η συγκλονιστική εικόνα θα έπρεπε ήδη να είχε προβληματίσει την ηγεσία της αστυνομίας εκτός κι αν οι αστυνομικοί των ΜΑΤ στην Λαυρεωτική εκτελούν εντολές που παραβαίνουν το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους. Αναμένουμε την ΕΔΕ. Όσο για τους δράστες αν δεν μπορείτε να τους βρείτε ακούστε προσεκτικά το βίντεο και όλο και κάποιο όνομα θα σας …διαφωτίσει για την ταυτότητά τους.  


Tuesday, February 15, 2011

Οι Επαναστάτες του Μαξίμου



Βγήκε η Τρόικα και είπε ότι το ελληνικό κράτος πρέπει να "αξιοποιήσει" τα περιουσιακά του στοιχεία, με άλλα λόγια να τα ξεπουλήσει. Συγκεκριμένα ο Μπομπ Τράα (http://www.topontiki.gr/article/13930), επικεφαλής του ΔΝΤ, ανέφερε: «Ανταλλάξτε το χρέος με κρατικούς πόρους και ακίνητα. Η κυβέρνηση πρέπει να ενεργοποιηθεί σε αυτόν τον τομέα. Χρησιμοποιήστε τα κέρδη για να εξαγοράσετε το χρέος με έκπτωση. Μην ανησυχείτε για τις τιμές, απλώς κάντε διαφανείς δημοπρασίες». Το ποσό των κρατικών πόρων ανέρχεται στα 50 δις και βλέπουμε. Το πρόγραμμα, όπως ανέφερε στο Πρώτο Θέμα ο Σερβάς Ντερούζ, εκπρόσωπος της Κομισιόν στην τρόικα, έχει πάνω κάτω ως εξής: «Τα πρώτα 5 δισ. θα προέλθουν από την πώληση του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού και τα υπόλοιπα 10 δισ. από εισηγμένες και μη εισηγμένες εταιρείες στο χρηματιστήριο». Την τριετία 2013-2015 «θα πουληθούν τα αεροδρόμια, τα λιμάνια και η ακίνητη περιουσία, από τα οποία θα εισπραχθούν 35 δισ. ευρώ. Επίσης υπάρχει και η μη καταγεγραμμένη περιουσία, την οποία δεν έχουμε υπολογίσει». Ο εν λόγω "κύριος" όμως είπε και το εξής καλό, αυτή τη φορά στο Βήμα: «Οι πιο σημαντικοί άνθρωποι της Ελλάδας που βρίσκονται εκτός πολιτικής μου έχουν πει επανειλημμένως τους τελευταίους έξι μήνες "κάνεις λάθος και χάνεις τον στόχο, το πραγματικό στοίχημα της ελληνικής οικονομίας είναι εκείνο της καθολικής ιδιωτικοποίησης της δημόσιας περιουσίας"», μια φράση που θα έκανε τον Φρίντμαν να τραβήξει μαλακία.
Κάπου εκεί ξεκίνησε η γελοιότητα για την έντονη αντίδραση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης του Κολοκοτρώνη - Γιωργάκη, που ως γνήσιος υπερασπίστης του έθνους και της λαϊκής κυριαρχίας, ένας εθνικός ήρωας εν ζωή, έβαλε τα δύο πρωτοπαλίκαρα του, που δεν είναι άλλοι από τον Πεταλωτή και τον Ραγκούση, να βγούν μπροστά σε αυτή την ξεδιάντροπη επίθεση και να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους. Όπως μας πληροφορεί η Ελευθεροτυπία (http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=250754), ο μεν Πεταλωτής δήλωσε: "Η συμπεριφορά των εκπροσώπων της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ, κατά τη σημερινή τους συνέντευξη, ήταν απαράδεκτη. Τους ζητήσαμε να βοηθήσουν και τιμάμε στο ακέραιο τις δεσμεύσεις μας. Δεν ζητήσαμε όμως από κανέναν να παρεμβαίνει στα εσωτερικά της χώρας. Θα πρέπει όλοι να αντιληφθούν τον ρόλο τους. Και αυτό θα το καταστήσουμε σαφές σε όλους τους εταίρους μας.Έχουμε ανάγκη αλλά έχουμε και όρια. Και τα όρια της αξιοπρέπειάς μας δεν τα διαπραγματευόμαστε με κανέναν. Εντολές παίρνουμε μόνο από τον ελληνικό λαό. Ακόμη, η κυβέρνηση επανειλημμένως έχει τοποθετηθεί για την ανάγκη αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, με όρους διαφάνειας, ώστε αυτή να συνεισφέρει στην ανάπτυξη αλλά και στη μείωση του δημόσιου χρέους. Επ' αυτού έχουν γίνει επίσημες ανακοινώσεις καθώς και λεπτομερής σχεδιασμός σε βάθος πολλών ετών. Είναι προφανές βέβαια ότι η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει εκποίηση δημόσιας γης. Εξ ίσου προφανές είναι ότι για τη λήψη αυτών των αποφάσεων μόνη αρμόδια είναι η ελληνική κυβέρνηση"
Ο δε Ραγκούσης, κινήθηκε στο ίδιο μοτίβο, λέγοντας:  «Κανείς από όλους όσοι οφείλουν να συνδράμουν την Ελλάδα να βγει από την κρίση δεν μπορεί να παρεξηγεί τον ρόλο του. Και ο ελληνικός λαός σε κανέναν εκπρόσωπο δεν έχει δώσει εντολή να παρεμβαίνει στην πολιτική ζωή του τόπου. Ο ελληνικός λαός σε κανέναν εκπρόσωπο της τρόικας δεν έχει δώσει την εντολή, ή την εξουσιοδότηση, να του δίνει μαθήματα. Και γι αυτό τον λόγο σε ανύποπτο χρόνο έχουμε ξεκαθαρίσει τους ρόλους. Η ευθύνη μάς ανήκει, μάς ανήκει αποκλειστικά και είμαστε σε θέση απέναντι στον ελληνικό λαό, ανά πάσα στιγμή, να αιτιολογήσουμε τις αποφάσεις μας».
Αυτοί οι φρουροί του έθνους έχουν δίκιο, δέχονται εντολές μόνο από τον ελληνικό λαό, μην ξεχνάμε ότι είναι οι γνωστοί ταλαίπωροι αντιεξουσιαστές που πρόδωσαν τις αρχές τους για χάρη των πολιτών και δέχθηκαν να αναλάβουν την εξουσία, όπως είπε κάποτε και ο ΓΑΠ. Όσοι μετά από τις παραπάνω μαλακίες που είπαν οι υπουργοί γελάτε, βρίζετε, χτυπάτε το κεφάλι σας στο τοίχο, (ή δεν ξέρω και γω τι άλλο) - είναι γνωστό ότι οι αντιδράσεις κυμαίνονται ανάλογα με τις διαθέσεις του καθενός - είστε συκοφάντες ανθέλληνες. Η κυβέρνηση ενεργεί "για το καλό του τόπου".

Μετά απο τέσσερις ημέρες όμως, ακολούθησε νέα ανακοίνωση του αρματωλού Πεταλωτή (http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=251352): «Είναι δική μας απόφαση να βάλουμε στόχο τα 50 δισ. Κι ακριβώς επειδή την ανακοίνωσαν οι εκπρόσωποι της τρόικας υπήρξε αυτή η αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης. Δεν έχουν κανένα δικαίωμα να ανακοινώνουν αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης, άλλος είναι ο ρόλος τους. Αν η ανακοίνωση γινόταν από την κυβέρνηση θα υπήρχε και συζήτηση στο υπουργικό συμβούλιο και διαβούλευση»

Το μόνο πρόβλημα της σοσιαλιστικής κυβέρνησης, είναι ότι το επερχόμενο πλιάτσικο το ανακοίνωσαν οι τροϊκανοί και όχι η κυβέρνηση, για την λαϊκή περιουσία στα παπάρια τους, αυτή πάει για (ξε)πούλημα. Άλλωστε, ο ίδιος ο ΓΑΠ, όπως μας πληροφορεί το ίδιο άρθρο της Ελευθεροτυπίας, σε εκδήλωση του Economic Club της Νέας Υόρκης στις 23 Σεπτεμβρίου 2010 μας είχε προειδοποιήσει λέγοντας: «Το Δημόσιο διαθέτει ακίνητη περιουσία, η αξία της οποίας υπερβαίνει τα 270 δισ. - ποσό που περίπου ισούται με το δημόσιο χρέος της χώρας. Τα ακίνητα αυτά παραμένουν, ως επί το πλείστον, ανεκμετάλλευτα. Για τον λόγο αυτό, ξεκινούμε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, που εφαρμόζεται σε ένα ευρύτατο φάσμα τομέων, όπως μεταφορές, ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, ακίνητα, ΔΕΚΟ και τράπεζες, μέσω απ' ευθείας πώλησης, υπογραφής σύμβασης παραχώρησης, δημόσιου διαγωνισμού, ιδιωτικοποιήσεων, στρατηγικών συνεργασιών ή χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχικού κεφαλαίου - εταιρειών "holding"».

Κάπου εκεί η Τρόικα μην αντέχοντας την λυσσασμένη κυβερνητική αντεπίθεση έβαλε την ουρά στα σκέλια και εξέδωσε μια ανακοίνωση, η οποία ανέφερε: "Με το πέρας της κοινής αποστολής μας, χθες, διαπιστώσαμε ότι το οικονομικό πρόγραμμα της Ελλάδας παραμένει σε καλό δρόμο. Επισημάναμε επίσης ότι συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε σθεναρά την Κυβέρνηση για την επίτευξη των στόχων της, δηλαδή της δημοσιονομικής σταθεροποίησης και της αποκατάστασης της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας, όπως αποτυπώνεται και στο Μνημόνιο επί του προγράμματος. Η συνεργασία μας σε αυτήν την προσπάθεια βασιζόταν πάντα και εξακολουθεί να βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη. Οι τρεις Οργανισμοί μας σέβονται απόλυτα τις αρμοδιότητες και τις πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης σε όλους τους τομείς λήψης οικονομικών αποφάσεων, ο δε ρόλος μας συνίσταται στην παροχή συμβουλών και υποστήριξης προς την Κυβέρνηση μέσω της εξέτασης εναλλακτικών λύσεων κατά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Είναι λυπηρό εάν κάποια στιγμή σχηματίστηκε διαφορετική εντύπωση. Αναγνωρίζουμε τις δύσκολες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία και σεβόμαστε απόλυτα τις αξιοσημείωτες προσπάθειες που καταβάλλει ο ελληνικός λαός. Εξακολουθούμε να υποστηρίζουμε τις προσπάθειες αυτές."
Κάπως έτσι τελείωσε αυτή η μεγάλη εθνική μάχη που σίγουρα θα συμπεριληφθεί στα βιβλία της Ιστορίας της δημόσιας εκπάιδευσης, αρκεί μέχρι τότε να υπάρχει δημόσια εκπαίδευση και φυσικά να το εγκρίνει η Εκκλησία. 

Με αυτά και με αυτά στήθηκε ένα ολόκληρο επικοινωνιακό παιχνίδι γι αυτό το "μεγάλο" ανύπαρκτο θέμα που απασχόλησε τους πολίτες και τους τηλε-ρουφιάνους. Το θέατρο του "τσακωμού" Τρόικας και Κυβέρνησης καθήλωσε όλους τους θεατές. Χαρισματικοί ηθοποιοί με καταπληκτικές ερμηνείες, άξιοι συγχαρητηρίων εκατέρωθεν. Πάντα όμως όταν στήνεται ένα θέατρο, μπορεί η λάμψη της σκηνής να καθηλώνει, αλλά υπάρχουν και παρασκήνια. Το μεγαλύτερο από όλα: η εκ νέου προκλητική ενίσχυση των τραπεζών με άλλα 30 δις, φτάνοντας στα 100 συνολικά (http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=251030). Οι εφημερίδες ξέχασαν να το γράψουν στα εξώφυλλα τους, προτίμησαν να το καταχωνιάσουν σε καμιά γωνία των φύλλων της "εσωτερικής επικαιρότητας" και να αναφέρονται στο ζήτημα "ποιος κυβερνά τελικά αυτή τη χώρα", λες και θα μας μαθαίναμε κάτι καινούριο. 
Ως πότε θα πληρώνεις αυτούς που σε γαμάνε βρε μαλάκα φορολογούμενε? Τι πρέπει να γίνει για να αντιδράσεις?

Δεν έχεις ψωμί; Φάε μίσος που είναι δωρεάν



Αναδημοσίευση από το http://antistachef.wordpress.com

 

Τι να πει κανείς; Για την προπαγάνδα; Για τα ψέματα; Για τους γκεμπελίσκους των καναλιών; Για την υποκρισία; Για το θάνατο κάθε έννοιας δημοκρατίας και ανθρωπισμού σε μια χώρα που έχει το θράσος να θέλει και το copyright; Είναι να ντρέπεσαι που ζεις σε αυτή τη χώρα.

146 χρόνια μετά το τέλος του αμερικάνικου εμφυλίου οι οπαδοί της δουλείας επιστρέφουν. Γιατί τι άλλο είναι ένας άνθρωπος χωρίς χαρτιά αν όχι ένας σύγχρονος σκλάβος; Δεν έχει άλλο δικαίωμα από το να εργαστεί, χωρίς καμία δυνατότητα να διεκδικήσει οτιδήποτε, χωρίς κανένας νόμος να τον καλύπτει σε οτιδήποτε, χωρίς καμία υποχρέωση κανενός απέναντι του. Τον βλέπεις μόνο αν θες να τον δεις, αν τον χρειαστείς είτε για να σε υπηρετήσει, είτε για να ξεσπάσεις τον θυμό σου πάνω του.

Γι’ αυτό και είναι 100% σίγουρο ότι ούτε θέλουν να νομιμοποιήσουν μετανάστες, ούτε και να απελάσουν. Πουλάνε απελάσεις και φράχτες στον κόσμο που καταπίνει αμάσητα τα ψέματα και το ρατσισμό ενώ στην πραγματικότητα αυτή η κατάσταση τους βολεύει όσο τίποτα. Αν αύριο ξαφνικά εξαφανίζονταν όλοι οι μετανάστες θα εξαφανίζονταν και τα μαύρα κέρδη τους και ένα βολικό εργαλείο για να κάνουν την κοινωνία αντί να εξεγείρεται για τα προβλήματα της να βρίζει τον διπλανό εξαθλιωμένο. Τι θα ήταν το ΛΑΟΣ και οι Χρυσαυγήτες χωρίς μετανάστες. Μόνο οι Τούρκοι θα τους έμεναν για να πουλάνε την πραμάτεια τους και γι’ αυτό οι εθνικιστές συντηρούν και αυτή τη φάμπρικα μίσους.

Κρύβονται σήμερα διάφοροι “καθωσπρέπει” πίσω από το θέμα του ασύλου της Νομικής. Πολύ βολικό για να πουλήσεις εκδούλευση στην εξουσία χωρίς να καρφωθείς ως ρατσιστής. Αλλά αυτό που θέλουν να ξηλώσουν δεν είναι το άσυλο αλλά κάθε δημοκρατικό δικαίωμα. Θέλουν όλοι οι εργαζόμενοι να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους μετανάστες χωρίς χαρτιά. Δηλαδή κανένα. Αυτό είναι το ιδανικό για μια ανταγωνιστική οικονομία.

Αυτοί που ποδοπατήσανε τη ζωή μας και εξαφάνισαν σε λίγους μήνες το μέλλον της κοινωνίας μας για λογαριασμό τραπεζιτών, τοκογλύφων, εργολάβων και κάθε λογής ισχυρών, πουλάνε νταηλίκι και αποφασιστικότητα απέναντι σε αόρατους ανθρώπους. Σε ανθρώπους που δεν έχουν κανένα μέσο να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Και το πουλάνε όχι για να το αγοράσουν οι μετανάστες, αλλά εμείς. Εμείς είμαστε οι πελάτες του μίσους. Θα ψωνίσουμε;


Friday, February 4, 2011

Η συνέχιση της κρατικής αλητείας στην Κερατέα

Αναδημοσίευση απο το Ποντίκι και συγκεκριμένα εδώ.


Της Κερατέας η μάχη συνεχίζεται
Όπως είχαμε γράψει στο προηγούμενο φύλλο του «Π», η κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή της Κερατέας και ιδιαίτερα στην περιοχή του Οβριοκάστρου που επιχειρείται να κατασκευαστεί ο ΧΥΤΑ «μυρίζει μπαρούτι»… Τελικά δικαιωθήκαμε με τον πιο τραγικό τρόπο αφού τα επεισόδια που έλαβαν χώρα αυτή την εβδομάδα είχαν ως αποτέλεσμα να κινδυνεύσει η ζωή δύο νεαρών καθώς δέχτηκαν στο πρόσωπο βομβίδες δακρυγόνου από εκτοξευτήρα των ΜΑΤ.

Οι κάτοικοι εδώ και καιρό πίστευαν ότι άμεσα θα θρηνούσαμε θύματα λόγω των συνεχών επιθέσεων από τις δυνάμεις καταστολής. Ευτυχώς όμως και οι δύο τραυματισμοί που έγιναν αυτή την εβδομάδα για λίγα εκατοστά δεν εξελίχθηκαν σε κάτι πιο σοβαρό και η κατάσταση της υγείας των δύο νεαρών δεν διατρέχει κάποιο κίνδυνο. Ο πρώτος τη σκαπούλαρε με εννιά ράμματα στο κεφάλι, ο δεύτερος με λίγα σπασμένα δόντια και ράμματα στο χείλος, ενώ όλοι περιμένουν να δουν πώς θα την πληρώσουν και τα υπόλοιπα «θύματα» που αγωνίζονται στην περιοχή.

Οι ευθείες βολές όμως από τα όπλα που ρίχνουν τα χημικά δεν είναι κάτι καινούργιο για τους κατοίκους, καθώς αυτό που τους εξοργίζει πλέον περισσότερο είναι ότι τα ΜΑΤ τους απειλούν πως θα πάθουν ό,τι έπαθε και ο 16χρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος… (η συνηθισμένη τακτική των μπάτσων: προκαλούν την οργή του πλήθους με σκοπό να δημιουργηθούν έκτροπα και μετά να το καταστείλλουν όσο πιο βίαια είναι εφικτό, δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο την πρόφαση ότι κινδυνεύει η δημόσια "ασφάλεια", η οποία δικαιολογεί την μπατσοκρατική βία προκειμένου να επιστρέψει η "ομαλότητα"). Τέτοιου είδους προβοκάτσιες μπορεί να συμβάλουν στο να εκτραχυνθεί πλήρως το κλίμα και αυτό πρέπει να το εξετάσει σοβαρά σύσσωμο το πολιτικό σύστημα της χώρας.










Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...