Friday, June 29, 2012

Γράμμα από έναν αστουριανό ανθρακωρύχο, 22/6/2012

Image
Έχω δουλέψει στα ορυχεία 25 χρόνια. Κατέβηκα για πρώτη φορά στα 18 μου, και θα ήθελα να σας πώ ότι εκπλήσσομαι από πολλά απ’ τα σχόλια που διαβάζω για τους ανθρακωρύχους και την πρόωρη συνταξιοδότηση που ισχύει γι αυτούς όπως και γι άλλες ομάδες εργαζομένων. Θα ήθελα να σας μεταφέρω τη δική μου οπτική, και αν μπορέσω να αποσαφηνίσω ορισμένες αμφιβολίες που βλέπω ότι υπάρχουν για το θέμα αυτό.

Monday, June 25, 2012

Η υπόθεση Μαξ Μέρτεν και η ελληνική Δεξιά



Ο Μαξ Μέρτεν, ανώτερος Γερμανός αξιωματικός, υπηρετούσε κατά την κατοχή, (1941-1944) στη Βόρεια Ελλάδα. Μετά το τέλος του πολέμου κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε από ελληνικό δικαστήριο ως εγκληματίας πολέμου. Η συγκεκριμένη κατηγορία που τον εβάρυνε ήταν η εξόντωση των Εβραίων Θεσσαλονίκης. Από την αρχή του Β' Παγκοσμίου πολέμου (1939) μέχρι τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα (Απρίλιος 1941) η εβραϊκή παροικία που αριθμούσε πολλές δεκάδες χιλιάδες ψυχών έζησε με τον εφιάλτη της προσμονής του θανάτου, που είναι κάτι χειρότερο από τον ίδιο το θάνατο. Επί δυο σχεδόν χρόνια οι Έλληνες Εβραίοι μάθαιναν για την τραγική μοίρα των ομοθρήσκων τους στην Πολωνία, στην Τσεχοσλοβακία, στη Γαλλία, σ' ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ήπειρο. Τα κρεματόρια του Άουσβιτς, της Τρεμπλίνκα, του Νταχάου άλεθαν ακατάπαυστα, κατά εκατομμύρια, ανθρώπινες ψυχές... Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα στον Μαξ Μέρτεν ανετέθη το θεάρεστο έργο να συγχρονίσει το ρολόι του θανάτου των Εβραίων Θεσσαλονίκης με το ρολόι της Ευρώπης. Και εξετέλεσε το έργο του με υποδειγματική γερμανική ευσυνειδησία, χωρίς να παραλείψει καμιά από τις καθιερωμένες διαδικασίες που κλιμάκωναν το πρόγραμμα της εξοντώσεως: Τα γκέτο, την με αριθμούς κατάργηση της ατομικής προσωπικότητας, την διαρπαγή των περιουσιών... Και κάποια μέρα σφραγισμένες αμαξοστοιχίες με ματωμένες ψυχές και ξεσκισμένες σάρκες ξεκινούσαν για τα μακρινά στρατόπεδα του θανάτου.



Sunday, June 24, 2012

Η εξέγερση των Αστουριών (1934)





Αφορμή για τη δημοσίευση αυτή είναι η δυναμική απεργία των ανθρακωρύχων των Αστουριών που ξεκίνησε στις 24/5. Τα αίτια της απεργίας τους είναι τα μέτρα λιτότητας της ισπανικής κυβέρνησης που θέλει να περικόψει την επιδότηση στο κάρβουνο βάζοντας σε κίνδυνο τις θέσεις εργασίας τους. Και πράγματι διαβάζω εδώ ότι "ο τομέας που απασχολεί χιλιάδες Ισπανούς μοιάζει καταδικασμένος. Από τους σχεδόν 53.000 εργαζόμενους τη δεκαετία του 1980, σήμερα απασχολούνται 7.900 σε 47 σημεία."


Wednesday, June 20, 2012

Thursday, June 14, 2012

Tuesday, June 12, 2012

Οι εφοπλιστές ως εθνικοί ευεργέτες...



Κάποιος εφοπλιστής ανέφερε ότι "δεν μπορείς να λες στους πλοιοκτήτες που έχουν ένα βαθμό φορολογικής ασυλίας σε όλο τον κόσμο "θα σε φορολογήσω". Ναι, σίγουρα. Βρες με πρώτα". Το σχόλιο του εθνικού ευεργέτη ήρθε σαν απάντηση σε δημοσιεύματα που έκαναν λόγο για φορολόγηση των εφοπλιστών από μια μελλοντική κυβέρνηση του Σύριζα. Φυσικά και δεν πιστεύω ότι ο Σύριζα, αν πάρει την εξουσία, θα προβεί σε μια τέτοια ενέργεια απέναντι στους ανέκαθεν παρουσιαζόμενους ως στυλοβάτες της "εθνικής" οικονομίας. Ο Ιός είχε κάνει παλιότερα ένα αφιέρωμα στην εφοπλιστική συμμορία, αλλά το κείμενο δεν "χώρεσε" στην Ελευθεροτυπία. Χώρεσε όμως στην ιστοσελίδα του Ιού, από όπου και η αναδημοσίευση.
(Για την φορολογική ασυλία των εφοπλιστών υπάρχει και αυτό το άρθρο)

Tuesday, June 5, 2012

Murray Bookchin - Ο εργάτης, το ρομπότ με ταξική συνείδηση


Ο εργατης αρχιζει να γινεται επαναστατης… [ή μαλλον: το ρομποτ εξανθρωπιζεται] οταν φτανει στο σημειο να απεχθανεται την ταξικη του θεση εδω και τωρα, οταν αρχιζει να ξεφορτωνεται εκεινα ακριβως τα χαρακτηριστικα για τα οποια οι μαρξιστες τον εξυμνουν περισσοτερο: την ηθικη της δουλειας, τη δομη του χαρακτηρα που προερχεται απο τη βιομηχανικη πειθαρχια, το σεβασμο για την ιεραρχια, την υπακοη σε αρχηγους, τον καταναλωτισμο, [τη δολαριοφροσυνη, την οικονομιστικη νοοτροπια, την δουλοφροσυνη, την ιδεολογια της ‘‘σοβαροτητας’’,] τα στοιχεια πουριτανισμου.

Sunday, June 3, 2012

Η ζωή σε ένα στραπόπεδο συγκέντρωσης



Οι περιγραφές στηρίζονται στη μαρτυρία του Primo Levi, που “φιλοξενήθηκε”, όπως θα έλεγαν σήμερα, για περίπου ένα χρόνο στο Άουσβιτς. Το “αν αυτό είναι ο άνθρωπος” εκδόθηκε το 1947. Σαράντα χρόνια αργότερα ο συγγραφέας αυτοκτονεί στο Τορίνο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...