Sunday, June 9, 2013

Η ανάδειξη του Πατριάρχη επί Τουρκοκρατίας




Είμαστε στο 1453. Η Κωνσταντινούπολη πέφτει στα χέρια των Τούρκων. Η αυτοκρατορία του Μωάμεθ Β' είναι αχανής και περιλαμβάνει ένα πλήθος λαών. Η τούρκικη ηγεσία αντιλήφθηκε εύστοχα ότι οι ραγιάδες πρέπει να είναι υπό αυστηρό έλεγχο αλλά χωρίς την άμεση ανάμειξη των Οθωμανών. Ο ρόλος του χωροφύλακα των χριστιανών δόθηκε λοιπόν στον Πατριάρχη αφού διατήρησε προνόμια που απολάμβανε επί βυζαντίου. Χαρακτηριστικά τα λόγια του Μωάμεθ Β' του Πορθητή προς τον Γεννάδιο Σχολάριο, τον πρώτο Πατριάρχη μετά την Άλωση: "Πατριάρχευε... έχων πάντα τα σα προνόμια, ως και οι προ σου πατριάρχαι είχον". Ο Πατριαρχης έχει το ρόλο του "εθνάρχη" των χριστιανών και είναι υπόλογος στον Σουλτάνο για τις πράξεις τους. Ευθύς αμέσως ξεκινούν τα αλληλομαχαιρώματα και οι ραδιουργίες των κληρικών για την κατάκτηση του προνομιακού αξιώματος του Οθωμανικού κράτους. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι από το 1623 έως το 1700 εγιναν 50 αλαξοπατριαρχίες. Κάθε τόσο στελνόταν κάποιος πατριάρχης στη φυλακή για χρέη, που εξαιτίας των σκανδάλων, είχαν γίνει σύμφωνα με τον Πατριάρχη Σαμουήλ "των της Αιγύπτου πυραμίδων υπερογκωδέστερα".  

Friday, June 7, 2013

Ρούντολφ Ρόκερ - Και το κράτος δημιούργησε το έθνος


αναδημοσίευση από http://eleftheriakos.gr


Η παλιά ιδέα πού αποδίδει στην αφυπνισμένη εθνική συ­νείδηση του λαού τη δημιουργία του εθνικού κράτους δεν είναι παρά ένας μύθος, πολύ χρήσιμος στους υποστηρικτές της ιδέας του εθνικού κράτους, αλλά όχι λιγότερο ψευδής λόγω αυτής της συγκεκριμένης χρησιμότητας του. Το έθνος είναι το αποτέλεσμα του κράτους και όχι ή αιτία. Είναι το κρά­τος πού δημιουργεί το έθνος και όχι το έθνος πού δημιουργεί το κράτος.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...